Archive for the ‘Leiden’ Category

Afspraak is afspraak!

april 1, 2008

Vanavond was er een uitstekend bezochte manifestatie op het Stadhuisplein voor het behoud van Vrijplaats Koppenhinksteeg in Leiden. De aanleiding was een recent ‘voornemen’ van het Leidse college van B & W, waarin het, ondanks vele toezeggingen en beloftes in het recente verleden, de legalisering van de Vrijplaats afblaast.

Over het Stadhuisplein waren waslijnen gespannen, waar een deel van de meer dan duizend protestbrieven, die door sympathisanten van de Vrijplaats in de afgelopen twee weken aan het college waren gestuurd, aan waren opgehangen. Enkele mensen hielden een praatje, waaronder een medewerker van de Vrijplaats. Hieronder de tekst.

Beste vrijplaatsvrienden,

Ik werk bij Eurodusnie, een van de organisaties in Vrijplaats Koppenhinksteeg. Die Vrijplaats bestaat al behoorlijk lang – de geschiedenis gaat terug tot eind jaren zestig. Nu heb ik die tijd natuurlijk niet meegemaakt, maar ik werk al wel behoorlijk lang in mijn vrije tijd voor de Vrijplaats. Ben begonnen bij Boekhandel Manifest, die op de plek zat waar nu de Linkse Kerk zit. Dat was begin jaren negentig. In die tijd waren er ook al gemeentelijke plannen om de Vrijplaats te ontruimen voor appartementen en winkels, en was er trouwens ook een plan van de gebruikers om de Vrijplaats legaal te maken. Dat plan heette toen “Pand in eigen Hand”. Van dat laatste plan is toen niets terecht gekomen, en van de nieuwbouwplannen destijds van de gemeente gelukkig ook niet.

Aan het begin van deze eeuw lanceerde de gemeente Leiden opnieuw plannen om de Vrijplaats te ontruimen en plaats te laten maken voor onder andere koopappartementen. De Vrijplaatsorganisaties begonnen met een flinke lobby om deze plannen te dwarsbomen, maar kwamen ook met een alternatief: de panden zouden verkocht kunnen worden aan een woningbouwvereniging – Ons Doel – die de panden aan de buitenkant zou kunnen opknappen. De Vrijplaatsorganisaties zouden dan de binnenkant voor hun rekening nemen, en de ruimtes tegen een sociale huur gaan huren van deze woningbouwvereniging.

Jaren lang wilde de gemeente Leiden niets horen van dit zogenaamde cascohuur-voorstel. Door de Vrijplaats werd op allerlei manieren actie gevoerd om sluiting van de Vrijplaats te voorkomen. Er waren juridische procedures, acties op straat, demonstraties, handtekeningenacties, en Leidenaars dienden massaal zienswijzen in om het gemeentebestuur op andere gedachten te brengen. Dat wilde maar niet echt lukken. De gemeente kwam alleen met een piepklein alternatief, waar de Weggeefwinkel en de Fabel van de Illegaal in gehuisvest zouden kunnen worden – het zgn. kabouter-pandje. Interessant is dat in het laatste collegevoorstel ook weer sprake is van zo’n gedeeltelijk alternatief.

In juni 2005 kwam er ineens een omslag. Toenmalig wethouder Hillebrand besloot plotsklaps dat hij toch wel waardering kon opbrengen voor de Vrijplaats, en stelde voor de hele steeg te gaan legaliseren. Het besluit werd overgenomen door vrijwel de gehele gemeenteraad. Uiteraard heerste er toen een juichstemming in de Koppenhinksteeg – jarenlange politieke actie en gelobby leken toch hun effect te hebben gehad.

Eindelijk gaf de gemeente er blijk van de grote waardering voor de Vrijplaats – niet alleen in Leiden, maar ook tot ver daarbuiten – te erkennen. Ik heb er nu niet zo’n zin in uitgebreid stil te staan bij het nut en de functie van de verschillende onderdelen van de Vrijplaats. Van de zeer verschillende activiteiten van de Vrijplaats wordt door ontzettend veel mensen in Leiden gebruik gemaakt en de waardering voor de Vrijplaats – zo blijkt ook uit het feit dat in korte tijd meer dan 1000 mensen een protestbrief naar de gemeente hebben gestuurd – is enorm.

Sinds 2005 vorderde het legaliseringsproces gestaag, maar toch wel erg langzaam. Pas in april 2007 werd door het toenmalige zogenaamde ‘Linkse college’ de Notitie Legalisering Vrijplaats Koppenhinksteeg uitgebracht, waarin onder meer te lezen viel:

“Het behoud van de Vrijplaats Koppenhinksteeg is gewaarborgd, met dien verstande dat na een zorgvuldig proces van afweging wordt besloten wel te legaliseren: Eurodusnie, Stichting Ontmoetingsruimte de Linkse Kerk, de Fabel van de Illegaal en sportschool Hong Ying. Bar en Boos wordt onder condities gelegaliseerd.”

De enige voorwaarden die aan implementatie van het besluit worden gesteld is dat de gebruikers moesten gaan voldoen aan alle wettelijke eisen en noodzakelijke vergunningen. Bar en Boos moest een bedrijfsplan maken. Aan al deze voorwaarden werd voldaan, dus feitelijk gezien kon de legalisering niet meer misgaan.

In december 2007 nam het nieuwe college, waarin de SP moest plaatsmaken voor de VVD, de legalisering op in haar programma. En of het nu aan de VVD ligt of niet: al ontstonden er problemen. Enkele weken geleden kwamen de eerste geluiden naar buiten dat het college niet zo’n zin meer had in legalisering, en vorige week werd dit bekend gemaakt in een besluit, waarin men de raad voorstelt te stoppen met het legaliseringsproces. Het probleem, zo zegt het college nu, is geld. Men beweert dat er een gat is van drie ton. Anderen schatten dit tekort aanmerkelijk lager in.

Nu is drie ton natuurlijk een hoop geld, maar voor grote bouwprojecten ook weer geen kolossaal groot bedrag. Zeker niet als je bedenkt dat aan de oude, vervallen panden in de Koppenhinksteeg al zo’n dertig jaar nauwelijks onderhoud is gepleegd door de eigenaar, de gemeente Leiden dus. Wie nalaat oude panden te renoveren, ziet zich uiteindelijk geconfronteerd met steeds grotere opknapkosten. Voor het nieuwe college is deze waarheid een reden om het legaliseringsplan helemaal te willen afblazen.

Maar hier kan natuurlijk geen sprake van zijn. Drie ton kan geen reden zijn om een sociaal-culturele vrijplaats, die al sinds de jaren zestig van de vorige eeuw bestaat, de nek om, te draaien. Er zijn jarenlang door de gemeente keiharde toezeggingen gedaan over de legalisering van de Vrijplaats. Het is zoals de Vrijplaats al eerder schreef in een brief aan de gemeente: “Het kan niet zo zijn dat het college het al dan niet slagen van de onderhandelingen met Ons Doel gebruikt als excuus om de met ons gemaakte afspraken en de aan ons gedane toezeggingen terug te draaien. Een dergelijk besluit zou getuigen van onbehoorlijk bestuur.”

Waar het nu in feite om gaat is of de politieke partijen, die de legalisering altijd gesteund hebben – ik noem dan met name de PvdA en Groenlinks – een rechte rug tonen, en zich houden aan alle toezeggingen die in de afgelopen jaren gedaan zijn. Na de goedkeuring van het legaliseringsproces door de gemeente hebben de vrijplaatsorganisaties enorme investeringen gedaan in hun panden om de boel van binnen op te knappen, om nog maar te zwijgen van de hoveelheid werd die erin gestoken is. Het is absurd om een proces dat al zover gevorderd is alsnog de nek om te draaien – de contracten met Ons Doel stonden nota bene op het punt getekend te worden.

Van de VVD hebben we weinig te verwachten. Die zijn altijd tegen de Vrijplaats geweest, en hebben wat dat betreft altijd een consequente positie ingenomen. Maar wat betreft Groenlinks en met name de PvdA is het de vraag – wat vindt men belangrijker, drie ton, of een al bijna veertig jaar lang bestaande vrijplaats? Het coalitiebelang, of het nakomen van afspraken en toezeggingen over de legalisering? Dure koopappartementen, of vier vrijwilligersorganisaties die al jaren aan de weg timmeren in Leiden?

Ik roep de collegepartijen, en met name dus de daarnet genoemde, op een beetje lef te tonen, risico te nemen en samen met ons en de woningbouwvereniging alsnog op zoek te gaan naar een oplossing voor deze kwestie. Kies niet voor de veilige, saaie weg van nog meer koopappartementen en winkels die er ongetwijfeld zullen komen als de Vrijplaats verdwijnt in de Koppenhinksteeg. Toon een beetje durf, en maak de stad niet saaier, want dat is helemaal niet nodig.

Graag citeer ik uit een artikel van de filosoof Peter Venmans, die afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad een stuk publiceerde met als titel “Ordening en chaos in de stad”.

“In hoofdstuk drie van On Liberty (1859) heeft de liberale denker John Stuart Mill al overtuigend laten zien dat wij allemaal gebaat zijn bij het behoud van verscheidenheid. Een individu kan zich pas echt ontwikkelen tot een volwaardige persoon als hij zichzelf kan confronteren met andere individuen, andere levensstijlen, andere manieren van tegen de werkelijkheid aankijken. (..) De stad is de plaats waar die confrontatie plaatsvindt, waar iedereen zijn eigen gang gaat en zich meet aan anderen, en waar de samenleving op een informele manier met zichzelf experimenteert.(..) Beleidsmakers zingen weliswaar de lof van de verscheidenheid, want men houdt wel van wat kleur op straat, maar dan alleen zolang het binnen de perken van de onschuldige idylle blijft. Men wil de lusten zonder het risico”

Misschien kunnen de heren en dames politici, die zo onder andere over de Vrijplaats gaan vergaderen, hier eens bij stilstaan. Dure appartementen en winkels komen en gaan, maar een eenmal verdwenen Vrijplaats, zoals die in de Koppenhinksteeg, komt eenmaal ontruimd, nooit meer terug.

Eerder verschenen op de Eurodusnie website

Advertenties

Exit Koekoeroe Reedio

oktober 1, 2007

Koekoeroe Reedio, radiopiraat in Leiden, is ermee gestopt. Al ruim een jaar maakt Koekoeroe geen programma’s meer, dus dit afscheids-stukje is enigszins laat, maar beter laat dan nooit… Hieronder in het kort de geschiedenis van Koekoeroe Reedio, en waarom we besloten hebben het bijltje er bij neer te gooien.

Oprichting

Begin 1996 begonnen wat mensen uit de Leidse activistenscene serieus na te denken over de oprichting van een linkse radiopiraat voor Leiden en omstreken. Niemand had bijzonder veel kennis van techniek, laat staan dat er sprake was van ervaring met radio maken, maar dat interesseerde ons weinig. Met weinig geld timmerden we een studiootje in elkaar in de Leidse Koppenhinksteeg, helemaal bovenin het pand waar kraakkroeg Bar en Boos zit. In de eerste “Reediobode”, het periodiek van Koekoeroe Reedio, werd de geboorte van de nieuwe piraat zonder valse bescheidenheid aangekondigd: “Als baken in de strijd tegen de commerciële terreur en de algehele zombificering van de media verrijkt Koekoeroe Reedio de ethergolven met een breed scala aan schitterende informatieve en muzikale programma’s”, zo viel er onder meer te lezen.

De programma’s, met illustere namen als “Arbeidsamphitamine”, “Ontsporing verzocht”, “Fakawaves” en “Tune-in” boden een onsamenhangende mix aan aktienieuws, interviews, punkherrie, wereldmuziek en subculturele onzin, gemaakt met een verfrissende mentaliteit van amateurisme en enthousiasme. Radiomakers waren tijdens hun programma zowel technicus, presentator als redacteur, en maakten zich weinig zorgen om zoiets als luistercijfers. Geluids- en zendapparatuur werd tweedehands en via-via geregeld. Luisteraars werden regelmatig geconfronteerd met zware bromtonen, onverstaanbare dj’s die niet in de gaten hadden dat hun microfoon uitgeschakeld stond, en week na week dezelfde platen, maar dat mocht de pret allemaal niet drukken. Leiden had haar eerste anarchistische radiopiraat!

Al vrij snel werd het nog jonge radioteam geconfronteerd met keiharde, maar tegen piraten niet ongebruikelijke overheidsrepressie: in de zomer van 1996 viel de beruchte Radiocontroledienst het studiootje van Koekoeroe binnen, vergezeld van politie met honden, en werd de complete inventaris in beslag genomen. Dat was een behoorlijke tegenvaller. Het merendeel van de andere gebruikers van het verzamelpand waarin de studio een hokje bezette vond het te link om nog langer onderdak te bieden aan een illegaal initiatief, en in dat conflict moest Koekoeroe het onderspit delven. Gedurende ruim een half jaar verplaatste de studio van de piraat zich vervolgens naar huiskamers van diverse kraakpanden, om zich uiteindelijk definitief te vestigen in een benedenverdieping aan de Leidsche Musschenbroekstraat.

Eurotop

Vanuit de Musschenbroekstraat gingen de uitzendingen op 97.4 FM vrolijk verder. Met de Eurotop van 1997 in zicht werden plannen gemaakt om samen met radiomakers van andere linkse piraten gezamenlijk uitzendingen te maken vanuit de studio van de Vrije Keyser in Amsterdam. Naast DJ’s van de Keyser en Koekoeroe deden er mensen mee van Tonka uit Den Haag, Radio 100 en Patapoe uit de hoofdstad en de voormalige piraat Rataplan uit Nijmegen. Al na één dag was het team radiomakers gehalveerd: opgepakt aan de vooravond van de Eurotop in de buurt van het kraakpand Vrankrijk. De resterende programma-makers wisten uit handen van de politie te blijven, en deden drie dagen lang verslag van de acties en demonstraties rond de bijeenkomst van de Europese ministers. Voor de radiomakers van Koekoeroe was het een inspirerende periode. Met andere activisten werd in de zomer van 1997 het actiecentrum Eurodusnie in Leiden opgericht.

In de jaren die volgden was het een komen en gaan van radiomakers bij Koekoeroe, en konden luisteraars genieten van programma’s als Doodsoorzaak Alcohol, Het geheim van de vreugde, Komkommertijd en Volkomen Zouteloos. Collega-linkse piraten onderhielden contacten met elkaar, wisselden regelmatig programma’s uit en werkten nog een keer samen tijdens de klimaattop in Den Haag in 2000, waar opnieuw gezamenlijk radio werd gemaakt.

In 1998 werd opnieuw de apparatuur van Koekoeroe in beslag genomen omdat er sprake zou zijn geweest van storing van het vliegverkeer, maar met elders ondergebrachte reserveapparatuur kon de draad een week later alweer opgepakt worden. Koekoeroe Reedio was een redelijk bekende naam geworden in Leiden en omstreken, en bracht zelfs een heuze radiobode uit, genaam de Reediobode, die geloof ik acht keer verschenen is. Vier avonden per week werd er uitgezonden met een bereik van een kilometer of tien. Via freeteam werden de uitzendingen tevens gestreamd, waardoor ze in principe wereldwijd te beluisteren waren.

de laatste jaren

Toch begon er in de loop van de nieuwe eeuw een beetje de klad te komen in de Leidse radiopiraat. Dit had verschillende oorzaken. Allereerst was er de invloed van internet: dit bestond natuurlijk in 1996 ook al, maar hoe meer mensen thuis een vaste verbinding kregen, hoe minder exclusief linkse piraten werden als live-boodschapper van alternatieve informatie en muziek. Via internet zijn honderden alternatieve prachtzenders te beluisteren, en die vormden een geduchte concurrentie voor de klassieke piraat.

De aanhoudende technische problemen vormden voor Koekoeroe misschien nog wel een belangrijkere factor. De zendapparatuur liet het regelmatig afweten, en voordat de boel weer gefixt was, waren er zo weer een paar weken voorbij, want technische kennis schoot nog steeds op alle fronten tekort. Dit werkte behoorlijk demotiverend op de resterende programma-makers. En toen in 2004 alles weer redelijk op de rails stond wist de Rijksdienst Radiocommunicatie de zender opnieuw uit te peilen, en werd voor de derde keer de volledige studio-inrichting alsmede de antenne in beslag genomen.

De overgebleven radiomakers, waaronder die van Bullenterror, Telewokwok en Gillende keukenmeiden, gingen echter fanatiek door. Een poging om het radiosignaal door te stralen naar een onbemande studio teneinde het risico van inbeslagname van apparatuur te omzeilen, bleek echter technisch te hoog gegrepen. De laatste twee jaar zond Koekoeroe daarom niet meer in de ether uit, maar slechts op internet, en was daarmee in feite geen piraat meer. Met een steeds verder slinkende groep aan programma-makers kwam er uiteindelijk, in het voorjaar van 2006, definitief een einde aan Koekoeroe Reedio.

vrije radio

Aldus werd er na een jaar of tien een punt gezet achter het bestaan van deze Leidse etherpiraat. De vorm van het initiatief werd uiteindelijk ingehaald door de tand des tijds, wat trouwens ook te zien is bij vergelijkbare initiatieven elders in het land – het aantal linkse ether-piraten is immers behoorlijk klein geworden. Geen ramp, want de meeste mensen die betrokken waren bij Koekoere Reedio zijn nog steeds op de een of andere manier betrokken bij de sociale beweging, waar Koekoere Reedio altijd een onderdeel van is geweest. Zodoende trekt de karavaan verder, op weg naar nieuwe mogelijkheden, den einder tegemoet.

Koekoere Reedio bedankt alle luisteraars en programma-makers van de tien jaar. Het mail-adres wordt binnenkort opgeheven, en de website http://squat.net blijft bestaan als historische site.

Bron: Eurodusnie website, oktober 2007

Hinderlijke bedelaars

januari 3, 2007

Aan de vooravond van de eerste zitting over de nieuwe Algemene Plaatselijke Verordening in Leiden publiceert het Leidsch Dagblad een interview met burgemeester Henri Lenferink (PvdA). “Bedelaars worden als hinderlijk ervaren”, kopt het artikel. Vandaar dat er in de nieuwe APV een bedelverbod is opgenomen. Nog een aantal andere onderdelen van de APV zijn specifiek gericht tegen daklozen.

Ik kom in Leiden, met name in de buurt van het station, regelmatig mensen tegen die om wat geld vragen. Bedelaars zijn dat. De sociaaldemocraat Lenferink omschrijft ze vandaag in de krant als “de drugsgebruikers die rondhangen op de parkeerplaatsen en in het stationsgebied”.

Als iemand mij om geld vraagt, geef ik af en toe wat, af en toe ook niets. Zelf heb ik nooit last gehad van deze mensen en persoonlijk heb ik meer last van de BNN-achtige jongeren die in het winkelcentrum van de stad je een lidmaatschap van een of andere milieu- of mensenrechtenorganisatie proberen aan te smeren. Zouden deze nu ook onder het nieuwe bedelverbod vallen?

Toch schijnen sommige mensen echt last te hebben van bedelaars. Ze ervaren hen als hinderlijk. Om deze reden is in het concept van de nieuwe Algemene Plaatselijke Verordening, die nog door de Leidse Gemeenteraad heen moet, de mogelijkheid van een bedelverbod opgenomen. Waarom? Lenferink in de krant van vandaag: “Dat is op verzoek gebeurd. Het is naar voren gebracht door de binnenstadbewoners en ook de politie is er voorstander van. Die vindt dat ze te weinig mogelijkheden heeft om bedelaars te verwijderen die zich hinderlijk gedragen.”

Lenferink heeft zijn oor dus te luisteren gelegd bij de politie, en bij wat klagende binnenstadbewoners. Ik moest meteen denken aan de buurtvereniging die actief is in de omgeving waar Vrijplaats Koppenhinksteeg is gevestigd in Leiden. Deze heeft enkele jaren geleden met succes de plaatsing van bankjes op de gracht tegengehouden, omdat gevreesd werd dat deze bankjes een magneetwerking zouden hebben op daklozen, junks en ander ongewenst volk. Nu kun je daar dus nergens op een bankje zitten, tot grote tevredenheid van deze buurtvereniging. Waarschijnlijk gaat het bij de klagers over ‘hinderlijke’ bedelaars om dezelfde soort binnenstadbewoners: van die mensen die bedelaars en daklozen zo ver mogelijk uit de buurt willen hebben.

Dat de politie om een bedelverbod heeft gevraag is natuurlijk geen verrassing: de politie wil altijd wel meer bevoegdheden om tegen bepaalde bevolkingsgroepen op te treden, dat maakt het werk op straat er weer wat eenvoudiger op. Maar nodig is het natuurlijk niet: allerlei andere regels in de APV en in de wet bieden de politie voldoende mogelijkheden om tegen werkelijke overlast op te treden. Het zijn dus vooral wat kleinburgerlijke stadsbewoners die Lenferink ervan hebben overtuigd een bedelverbod in de nieuwe APV op te nemen.

Ook enkele andere elementen uit deze APV lijken specifiek gericht tegen daklozen. Veel daklozen drinken veel alcohol, omdat ze verslaafd zijn, of gewoon omdat je daar warm van blijft als je op straat moet leven. Hiervoor is het APV-artikel “Hinderlijk drankgebruik” in het leven geroepen. Dit artikel bestaat overigens al langer. Bij nadere bestudering geeft dit artikel de burgemeester niet enkel de mogelijkheid hinderlijk drankgebruik te verbieden, maar drankgebruik in het algemeen, sterker nog, zelfs het “bij zich hebben” van een flesje of geopend blikje, zonder dat daarbij enige overlast wordt veroorzaakt, is verboden (met uitzondering natuurlijk van de terrassen, waar de beter bedeelden zich zorgeloos vol kunnen laten lopen). Veel daklozen in Leiden ontvangen de ene na de andere boete omdat de politie ze aantreft met een blikje bier op straat. In de nieuwe APV is trouwens ook een blowverbod opgenomen, om, zoals Lenferink het zegt, “specifieke overlastsituaties aan te pakken”.

Andere specifieke tegen daklozen gerichte APV-onderdelen zijn een verbod “om zich zonder redelijk doel in een portiek op te houden” en een verbod om op de openbare weg, in een portiek of in een bootje te overnachten. Wat toch wel eens nodig zal zijn, als je dakloos bent.

Het is treurig dat een links college, zoals dat in Leiden sinds een jaar bestaat, een APV accepteert die vol staat met repressieve, en grotendeels overbodige regels. Bovendien is het bedenkelijk dat enkele van deze regels – met name die over camera-toezicht en de instelling van veiligheidsrisicogebieden (waar preventief fouilleren kan plaatsvinden) de exclusieve bevoegdheid zijn van de burgemeester, en aan deze persoon dus veel te veel macht geven.

Vanavond vindt de eerste zitting plaats van de Commissie Bestuur en Leefbaarheid, over de modernisering van de Leidse APV. Eurodusnie heeft eerder al schriftelijke bezwaren ingediend tegen deze APV, onder meer op de punten camera-toezicht, het instellen van veiligheids-risiscogebieden, en enkele regels rond betogingen, samenscholing en het aanbieden van drukwerk. Vanavond gaat Eurodusnie ook inspreken tegen de nieuwe APV. Op zes februari organiseert Eurodusnie een korte publieke manifestatie rond dit onderwerp, op het Leidse Stadhuisplein. Hierover later meer.

Bron: Eurodusnie website, januari 2007

Inspraakreactie nieuwe APV

januari 2, 2007

Inspraakreactie van Eurodusnie, naar aanleiding van een reactie van het college op mijn eerdere ingediende bedenkingen op het concept-raadsvoorstel modernisering APV.

Leiden, 22 januari 2007.

Geachte Commissie,

Ik wil hierbij graag van de gelegenheid gebruik maken commentaar de leveren op de reactie van het College op de bedenkingen ten aanzien van de nieuwe APV die ik namens het Eurodusnie collectief in een schriftelijke inspraakreactie heb verwoord. Ik zal dat in een wat snel tempo doen, aangezien mijn tijd beperkt is.

In de eerste plaats wil ik de algemene opmerking plaatsen dat ik het merkwaardig vind dat over deze modernisering van de APV zo weinig publieke discussie is geweest – zeker als je het vergelijkt met de discussie over de Rijn-Gouwe Lijn of de winkelsluitingswet – terwijl deze modernisering van de APV van grote invloed kan zijn op bepaalde burgerlijke vrijheden. Ook vind ik het merkwaardig dat notabene een ‘links’ College een modernisering van een APV wil doorvoeren, die op enkele punten een verslechtering betekent.

In de eerste plaats het punt samenscholen. Mijn bedenking was dat het begrip samenscholing niet gedefinieerd was in de APV. In haar commentaar stelt het College dat het begrip samenscholing afdoende is geformuleerd in het Wetboek van Strafrecht en het dus niet nodig is dit te doen in de APV. Dit is naar mijn mening niet het geval (art. 186 WvS: “Hij de opzettelijk bij gelegenheid van een volksoploop zich niet onmiddellijk verwijdert na het derde door of vanwege het bevoegd gezag gegeven bevel, wordt, als schuldig aan deelneming aan samenscholing, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie”). Het College geeft aan in haar reactie dat enkel samenscholingen met wanordelijkheden verboden zijn. Dat is een heldere mening, en er is dan volgens mij ook niets op tegen om deze voorwaarde – het zich voordoen van wanordelijkheden – in de nieuwe APV te vermelden, dat bevordert de duidelijkheid, ook voor de burger.

Over het aanmelden van betogingen. Ik had in mijn bezwaar gewezen op de Wet Openbare Manifestaties. Volgens deze wet is de Burgemeester bij niet-aangemelde demonstraties verplicht te onderzoeken of de demonstratie toch doorgang kan vinden. Zolang de gezondheid niet in gevaar gebracht wordt, het verkeer niet gehinderd wordt en er geen wanordelijkheden dreigen, moet de Burgemeester zo’n niet aangemelde betoging wettelijk gezien toestaan. In haar reactie stelt het College dat dit in de APV is ondervangen, aangezien in art 2.1.2.3 wordt vermeld dat de burgemeester ook een mondelinge kennisgeving, korter dan 48 uur, in behandeling kan nemen. Volgens de wet openbare manifesfaties is zelfs zo’n mondelinge kennisgeving echter niet strict nodig, zolang de gezondheid niet in gevaar gebracht wordt, het verkeer niet gehinderd wordt en er geen wanordelijkheden dreigen. Ik blijf daarom van mening dat het toestaan van niet- (schriftelijk danwel monderling) aangemelde betogingen mogelijk moet worden gemaakt in de nieuwe APV, onder deze voorwaarden.

Dan het punt van de demonstratie van één persoon. Ik ken persoonlijk mensen die zijn aangehouden omdat ze aan het demonstreren waren in hun eentje, zonder daarbij enige wanordelijkheid te veroorzaken, dus kennelijk is het voor de autoriteiten vaak niet duidelijk dat één persoon nooit een demonstratie kan vormen. Om die reden lijkt het me toch wenselijk dat in het betreffende artikel wordt opgenomen dat een demonstratie meerdere personen betreft, en dat één protesterend persoon nooit een als een demonstratie kan worden aangemerkt. Dat kost slecht een paar extra woorden in de APV en bevordert de duidelijkheid.

Over het verspreiden van drukwerk. Ik had het volgende bezwaar ingediend: “Wij maken bezwaar tegen het feit dat niet gespecificeerd is hoe het “aanwijzen van wegen of gedeelten daarvan” door het College voor een verbod voor het verspreiden van geschreven stukken e.d. in zijn werk gaat. Het moet duidelijk zijn hoe deze “aanwijzing” plaatsvindt, waar deze bekend wordt gemaakt en op welke termijn deze van kracht kan worden.” Het college stelt in een reactie dat deze aanwijzing zal plaatsvinden door middel van een afzonderlijk collegebesluit. Deze toelichting vind ik onduidelijk. Is het nu zo dat het verspreiden van drukwerk altijd is toegestaan, tenzij het College hierover een afzonderlijk besluit neemt? Indien deze interpretatie juist is lijkt me dat zo’n besluit enkel betrekking kan hebben op het verspreiden van drukwerk voor commerciële- of handelsdoeleinden.

Dan had ik bezwaar gemaakt tegen het niet toestaan van het gebruik van krijt op de openbare weg of op een onroerende zaak. Het College stelt in een reactie dat ook met een krijtje er ontsierende, beledigende of anderszins ongewenste afbeeldingen en dergelijke zijn te maken. Ik wil hierbij opmerken dat het gebruik van krijt volgens mij los staat van een eventueel beledigende boodschap. Als dit laatste onomstotelijk het geval is heeft de politie andere wetsartikelen voorhanden om de krijttekening te laten verwijderen of tegen de maker ervan op te treden. Daarbij is het trouwens onduidelijk wat belediging precies is, zie de affaire vorig jaar rond de spandoeken gericht tegen Minister Verdonk. Die vonden sommige mensen beledigend, maar de rechter oordeelde uiteindelijk dat het hier ging om vrijheid van meningsuiting en niet om belediging. Om deze reden vind ik de reactie van het College niet overtuigend, en blijf ik bij het bezwaar tegen het verbieden van krijten op de openbare weg, temeer daar dit geen schade aanbrengt, eenvoudig weg te halen is of door een regenbuitje verdwijnt.

Mijn bezwaar tegen lid 2.4.2 lid 3 vervalt, aangezien dit lid in de laatste versie van de APV is geschrapt.

In het kader van het tegengaan van plakken en kladden, in het bijzonder het plakken van posters, wil ik toch nog opmerken, ook als hint richting de gemeenteraad, dat het illegaal plakken naar mijn mening wordt bevorderd door een tekort aan openbare aanplakplaatsen, en het onvoldoende toezien door de Gemeente op commercieel aanplakwerk.

Dan de aanwijzing door de Burgemeester van “veiligheidsrisicogebieden”, waar bijvoorbeeld preventief gefouileerd kan worden. Het college stelt dat deze bevoegdheod voortvloeit uit artikel 151b van de Gemeentewet en dus niet gewijzigd kan worden. De Gemeenteraad kan echter wel beslissen dit APV-artikel te wijzigen, en wel op zo’n manier dat de Raad beslist over de instelling van een veiligheidsrisiscogebied, en niet de Burgemeester, en dit onder strenge voorwaarden. Dan moet deze wijziging later ook nog maar in de Gemeentewet worden doorgevoerd.

Tot slot het cameratoezicht. Het College stelt dat er allerlei randvoorwaarden bestaan die garanderen dat de privacy van burgers is gewaarborgd. Ik blijf principieel van mening dat het door de overheid maken van opnames van burgers op de openbare weg in alle omstandigheden ontoelaatbaar is in het kader van privacy en burgerrechten. De praktijk van het cameratoezicht in Nederland is er een waarbij een glijdende schaal is te zien: in steeds meer gevallen en op steeds meer locaties doemen er camera’s op, nu ook in veel treinen van de NS. Hier moet paal en perk aan worden gesteld: cameratoezicht moet niet mogelijk zijn op de openbare weg.

Terugblik politieke quiz

januari 1, 2007

Zaterdag deden in de Linkse Kerk van Eurodusnie 14 teams mee aan de eerste Linkse Kerk Politieke Quiz. Het werd een leuk en succesvol evenement dat zeker nog eens zal worden herhaald. Voor de geïnteresseerden volgt hier de vragenlijst, de winnaars, de ranglijst van teams, de mafste antwoorden en de correcte antwoorden.

Zowel de ontmoetingsruimte de Linkse Kerk als de belendende Marinus van der Lubbe-zaal waren zaterdagavond 13 januari al vroeg gevuld met quiz-fanaten, voornamelijk afkomstig uit Leiden, maar enkelen ook uit Amsterdam, Haarlem en Wageningen. Onder de bezielende leiding van quizmaster Aik Kramer gingen 14 teams de strijd aan om 3 prachtige prijzen: een verjaardagskalender met opwindende foto’s van Leidse activisten (overigens geen Eurodusnie-uitgave, zoals foutief vermeld in de laatste Grachtenkrant), een dik boek van Erik van Ree over de geschiedenis van het communisme, en de hoofdprijs: een luxueus biologisch voedselpakket. Hieronder de vragen van de quiz.

De antwoorden staan verderop in dit stukje, dus wie zichzelf nog wil testen moet niet te ver doorscrollen.

Vragen ronde 1 – Binnenlandse politiek

1. Welke Amsterdamse Officier van Justitie werd na het wegsturen van Pim Fortuyn bij Leefbaar Nederland in 2002 de lijsttrekker van deze partij?

2. In 1991 werd door een aantal leden van de Partij van de Arbeid het “Sociaal Democratisch Vernieuwingsplatform” opgericht, dat zeer kritisch stond tegenover het leiderschap van Wim Kok. Vier prominente PvdA’ers zaten destijds in deze “Rode Hoed-groep”. Het blad Elsevier sprak in dit verband zelfs van “De bende van Vier”. Noem twee van de vier PvdA’ers uit deze ‘Bende van vier’!

3. Onlangs werd de Iraakse dictator Saddam Hoessein opgehangen in Baghdad. Saddam Hoessein heeft meerdere malen gifgas ingezet tegen zijn tegenstanders. Welke Nederlander was één van de belangrijkste leveranciers van grondstoffen voor de Iraakse chemische wapens?

4. De Nederlandse Minister van Defensie Henk Vredeling veroorzaakte eind jaren zeventig 10.000 gulden schade door het werpen van een zwaar object door een spiegelruit in een luxe restaurant in Brussel. Wat gooide Vredeling door die ruit?

a. een asbak
b. een champagne-emmer
c. een soepbord

5. Bill Clinton veroorzaakte in de jaren negentig nogal wat opschudding met de mededeling dat hij wel eens marihuana had gerookt. Welke Nederlandse politicus zei onlangs in een interview wel eens cocaïne te hebben gebruikt?

6. In oktober 2002 kwam er een einde aan het eerste kabinet Balkenende. Volgens CDA-fractievoorzitter Maxime Verhagen vormde de doorslaggevende reden om de stekker uit het kabinet te trekken een incident, waarbij de fractievoorzitter van de LPF met een pistool werd bedreigd door een partijgenoot. Welke twee bekende LPF’ers waren betrokken bij dit beruchte incident?

7. In december weigerde Minister Verdonk op verzoek van het parlement het uitzetten van asielzoekers die nog onder de oude asielwet vallen voor 24 uur te staken. Hoeveel asielzoekers zouden er in die 24 uur zijn uitgezet?

8. Tot 2003 was de D66’er Alexander Pechtold wethouder in Leiden. In 2005 werd hij benoemd als minister in het kabinet Balkenende-2. Welke bestuurlijke functie vervulde Pechtold tussen deze twee banen?

9. De bekende voetbalcommentator Hans Kraaij werd in 2002 door de NOS ontslagen omdat hij zich verkiesbaar had gesteld voor een politiek partij. Welke partij was dit?

Vragen ronde 2 – Buitenlandse politiek

1. Bill Clinton kreeg in 1998 nogal wat kritiek te verduren door het bombarderen van een fabriek in een arm Afrikaans land, waarvan hij vermoede dat er chemische wapens werden gemaakt. Welk land was dit?

2. In 1990 werd de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands, die aan de macht was in het toenmalige Oost-Duitsland, voortgezet onder de naam PDS. Twee jaar geleden onderging deze partij opnieuw een naamsverandering. Wat is nu de naam?

3. Van welke Amerikaanse bekendheid stamt de volgende uitspraak: “Het feminisme is een socialistische, tegen het gezin gerichte politieke beweging die vrouwen aanspoort hun echtgenoten te verlaten, hun kinderen te vermoorden, hekserij te bedrijven, het kapitalisme te vernietigen en lesbisch te worden.”

4. Tijdens de culturele revolutie in China, in de jaren zestig, was een uit de communistische partij voortgekomen burgerbeweging verantwoordelijk voor een jarenlange campagne van terreur, moord en intimidatie. Hoe heete deze voornamelijk uit jongeren samengestelde burgerbeweging?

5. De Russische politicus Leon Trotski vluchtte aan het eind van de jaren twintig van de vorige eeuw zijn land uit. In 1940 verbleef hij in Mexico, waar hij bezoek kreeg van een geheim agent van Stalin. Wat kreeg Trotski toen tegen zij hoofd?

a. een klauwhamer
b. een ijspriem
c. een verfkrabber

6. In 2005 werd in Libanon de voormalig premier Rafik Hariri vermoord door een bomaanslag. Welke naam kreeg het hieropvolgende massa-protest, dat leidde tot de terugtrekking van Syrische troepen uit Libanon?

7. In december vorig jaar zond de Waalse publieke omroep een speciaal “journaal” uit, waarin zij berichtte dat het Vlaamse parlement unilateraal had besloten zich af te scheiden van de Belgische staat. Van een dergelijke splitsing was in de praktijk geen sprake, en deze “nieuwsuitzending” was dan ook de aanleiding voor een stevige nationale rel in Belgie. In Vlaanderen waren er slechts twee politieke partijen die de grap wèl geslaagd vonden. Welke twee partijen waren dit?

8. In december 2001 was de aanval van de Amerikanen in Afghanistan op de Taliban, en met name Al Qaida, in volle gang. Eén van de bekendste Taliban-leiders, Mollah Omar, wist op spectaculaire wijze aan de oprukkende Amerikaanse troepen te ontsnappen. Hij deed dit per motor. Op welk merk motor ontsnapte Mollah Omar?

a. Suzuki
b. Honda
c. Kawasaki

9. Eén van de kopstukken van de Engelse Labour-party bezocht in 2003 Saddam Hoessein. Het controversiële interview werd in veel landen op televisie uitgezonden. Welke politicus was dit?

Vragen ronde 3 – Buitenparlementaire politiek

1. In de jaren tachtig waren er in Nederland enkele massa-demonstraties tegen de voorgenomen plaatsing van 48 middellange afstandsraketten in het Brabantse plaatsje Woensdrecht. Hoe heetten deze raketten??

a. SS 20 raketten
b. Tomahawk raketten
c. Patriot raketten

2. In 1990 werd de Amerikaanse milieuactiviste Judy Bari levensgevaarlijk gewond toen een bom ontplofte in haar auto in Californië. De aanslag is vrijwel zeker gepleegd door de Amerikaanse FBI. Tot welke radicale milieugroepering behoorde Judy Bari?

3. Eén van de eerste bekende massademonstraties van de zgn. ‘anti-globaliseringsbeweging’ vond plaats in 1999 in Seattle, in de Verenigde Staten. Welke internationale organisatie vormde destijds het doelwit van het protest?

a. het Internationaal Monetair Fonds
b. de Wereldbank
c. de Wereldhandelsorganisatie

4. Ongeveer een jaar geleden bezetten activisten van de Nederlandse milieu-actiegroep Groenfront een bos, om te voorkomen dat dit gekapt zou worden voor de aanvliegroute voor AWACS-vliegtuigen van een nabijgelegen militaire basis Er werden boomhutten en tunnels in het bos gemaakt. Bij welk Limburgs plaatsje ligt dit bos?

5. Op 14 oktober 1977 werden vier gevangenen van de Duitse Rote Armee Fraktion dood in hun cel gevonden, in de beruchte Stammheim gevangenis. Noem drie van de vier gevangenen, die allen tot de top behoorden van deze Duitse groepering.

6. Vorig jaar werd door de organisatie “Wij vertrouwen stemcomputers niet” geprotesteerd tegen het gebruik van stemcomputers bij de Nederlandse verkiezingen. Welke persoon, tevens oprichter van de internetprovider xs4all, nam het voortouw in deze campagne?

7. In het begin van de jaren ’70 bestond in Nederland voor korte tijd een gewapende communistische splintergroepering, die geïnspireerd was op het gedachtengoed van de Duitse Rote Armee Fraktion. Hoe heette deze groep?

8. De linkse Amerikaanse band MC5 maakte eind jaren zestig een cover van het liedje “Motor city is burning” van John Lee Hooker. Het nummer gaat over een Amerikaanse stad waar in 1967 vijf dagen lang hevige rellen plaatsvonden, resulterend in 43 doden en 7000 arrestaties. Om welke Amerikaanse stad gaat het hier?

9. In 1985 bracht de paus een bezoek aan Nederland. In welke stad leidde dit bezoek tot enorme rellen, waarbij tientallen mensen werden gearresteerd?

Vragen finale ronde – gemengd

1. Welke bekende Amerikaanse rap-artiest werd in 1971 geboren in Brooklyn als zoon van twee leden van de Black Panther Party?

2. Welk Haags kraakpand, waarin het destijds oudste kraakcafe van Nederland was gevestigd, werd in 2001 in ontruimd?

3. In 1978 protesteerden Freek de Jonge en Bram Vermeulen met de cabaretgroep Neerlands hoop tegen het WK voetbal in Argentinië. Hoe heete het programma va Neerlands Hoop, waarbij dit protest centraal stond?

4. Ex-premier Wim Kok verdient een leuk centje bij met commissariaten bij enkele multinationals. Bij welk bedrijf is Wim Kok thans GEEN lid van de Raad van Commissarissen?

a. Shell
b. de ING bank
c. Unilever

5. In 1985 splitsten enkele honderden leden van de Pacifistisch Socialistische Partij zich af, om een nieuwe partij te formeren. Ook de voormalige PSP-fractievoorzitter Fred van der Spek sloot zich aan bij deze partij. Hoe heette deze nieuwe partij?

6. Uit 1984 stamt een beroemde foto, waarbij twee staatsleiders elkaars hand vasthouden, om de slachtoffers van twee wereldoorlogen te herdenken. Om welke twee regeringsleiders ging het hier?

7. In 1990 pleegde het het Ierse Republikeinse Leger, het IRA, een aanslag in een Nederlandse stad, waarbij twee Australische toeristen omkwamen. In welke Nederlandse stad gebeurde dit?

8. In 1992 maakte een Amerikaanse vice-president zich onsterfelijk belachelijk door tijdens een optreden in een school het woord ‘potato’ (aardappel) verkeerd te spellen. Wie was dat ook al weer?

———-

Individuele spelers hadden het voordeel dat zij elke ronde een extra vraag konden beantwoorden (steeds de 9e). In de praktijk bleken teams met veel deelnemers echter toch in het voordeel. Uit Amsterdam kwam een team met vier mensen, een gemengd Leids/Wagenings teams speelde met 5 mensen mee, en Haarlem was met twee teams met elk vier mensen ruim vertegenwoordigd.

In de eerste ronde nam een sterk team, bestaande uit Joachim, Jeffrey en Merijn, een voorsprong, op de voet gevolgd door de para-reserveersters/aktielijst uit Haarlem. Maar ook het gemengd Leids/Wagenings team maakte toen al een stevige score van 6 uit 8. In de tweede ronde kroop het team uit Amsterdam, ‘Emerika’, dichterbij, maar werden de topposities geconsolideerd door Haarlem, Joachim e.a. en Leiden/Wageningen. Verdienstelijke teams als Van Hees, Multiplex en Edwin, begonnen toen al een fatale achterstand op te lopen. In uitvalronde nummer drie – met vragen over buitenparlementaire politiek – werd duidelijk welke teams naar de finale ronde gingen. In deze ronde werden reuzescores van 8 uit 8 gehaald door de teams Leiden/Wageningen en Amsterdam, en scoorde de Puike Prediker een voortreffelijke 7 uit 8. De teams Joachim e.a. en Haarlem scoorden op dit onderwerp wat minder, maar hadden toch al een dusdanig goede score opgebouwd dat zij, samen met Leiden/Wageningen, doorgingen naar de finale-ronde.

Deze bestond uit gemengde vragen. Met slechts één fout antwoord werd Leiden/Wageningen de glorieuze winnaar van deze ronde, en dus ook van de gehele quiz. De para-reserveersters/aktielijst uit Haarlem eindigden op nummer 2, en Joachim e.a. op nummer drie.

De eindstand van de quiz was als volgt:

1. Leiden/Wageningen 19 + 7 goed
2. Para-reserveersters/aktielijst 14 + 2 goed
3. Joachim, Jeffrey en Merijn 14 + 1 goed
4. Kees, Titch en Betto (Amsterdam/Emerika) 13 goed
5. Puike Prediker 12 goed
6. Multipleks 11 goed
7. Team van Hees 10 goed
8. Team Han (SP) 8 goed
9. Team Edwin 7 goed
9. Team Heemstede/Bloemenbuurt 7 goed
9. Team Jeff en Hannie 7 goed
12. Team Krijtje en Saïda 6 goed
13. Michel 5 goed
13. Team Bauke, Roos 5 goed

Dit waren de correcte antwoorden, met tussen haakjes enkele originele of eigenaardige, doch foute antwoorden.

Antwoorden ronde 1 – Binnenlandse politiek

1. goede antwoord: Fred Teeven
(Klaas Wilting)

2. goede antwoord: (twee van de vier) Hans Kombrink, André van der Louw, Eduard Bomhoff en Maurice de Hond.
(Den Uyl)

3. goede antwoord: Frans van Anraat
(anthrax, Ali Chemicali)

4. goede antwoord is a. asbak

5. goede antwoord: Femke Halsema

6. goede antwoord: Harry Wijnschenk en Gerard van As.
(Bart Veldkamp)

7. goede antwoord: 0,714 (1 wordt ook goedgerekend)
(12.000)
NB enkele teams vonden deze vraag dubieus, aangezien het cijfermateriaal niet te vertrouwen is.

8. goede antwoord: burgemeester van Wageningen. ‘Burgemeester’ is ook goed.
(brandweer, concierge)

9. goede antwoord: Leefbaar Nederland
(NVU)

Antwoorden ronde 2 – Buitenlandse politiek

1. goede antwoord: Soedan

2. goede antwoord: Die Linkspartei (= De Linkse Partij). Die Linke mag ook

3. goede antwoord: de Amerikaanse tv-dominee Pat Robertson
(Mel Gibson, Larry King)

4. goede antwoord: De rode garde(s)
(Jeugdstorm, Gang of Four)

5. goede antwoord: b. een ijspriem.

6. goede antwoord: de ceder-revolutie. ook goed: cedar
(‘Syrië no way’, ‘iets met die pijnboom’, ‘geen gezeik iedereen rijk’)

7. goede antwoord: Het Vlaams Belang en Spirit

8. goede antwoord: b. Honda
NB: volgens één team schijnt Mollah Omar tijdens de vraagstelling benoemd te zijn als kopstuk van Al Qaida, terwijl hij natuurlijk bij de Taliban behoorde.

9. goede antwoord: Tony Benn

Antwoorden ronde 3 – Buitenparlementaire politiek

1. goede antwoord: b. Tomahawk raketten
(SS20 raketten)

2. goede antwoord: Earth First
(Sierra Club)

3. goede antwoord: c. de Wereldhandelsorganisatie

4. goede antwoord: Schinveld (ook goed gerekend: Onderbanken)

5. goede antwoord (drie van de vier): Gudrun Ensslin, Andreas Baader, Jan Carl Raspe, Irmgard Möller
(Rosa Braun, Ulricke Wolf, Eddy Wally, Volkert)
NB: Achteraf werd de jury door de Puike Prediker gewezen op een fout in deze vraag: Irmgard Möller overleed niet in Stammheim, maar raakte levensgevaarlijk gewond.

6. goede antwoord: Rob Gongrijp

7. goede antwoord: de rode jeugd
(Lichtend Pad, de rode zon, Rode Hanen)

8. goede antwoord: Detroit

9. goede antwoord: Utrecht

Antwoorden finale ronde – gemengd

1. goede antwoord: 2pac (Tupac Shakur)

2. goede antwoord: het Brullend Breekijzer

3. goede antwoord: Bloed aan de paal

4. goede antwoord: c. Unilever

5. goede antwoord: Partij voor Socialisme en Ontwapening (PSO) ook goed: PvSO.
(Anti Revolutionaire Partij)

6. goede antwoord: Helmut Kohl en Francois Mitterand

7. goede antwoord: Roermond

8. goede antwoord: Dan Quayle

De organisatie dankt alle teams voor de deelname, en misschien tot een volgende keer!

Bron: Eurodusnie website, januari 2007

Camera’s met oud en nieuw

december 1, 2006

Volgens het Leidsch Dagblad is de gemeente Leiden van plan tijdens Oud en Nieuw op grote schaal foto- en videocamera’s in te zetten, om eventuele problemen of ordeverstoringen te voorkomen. Als de parkeertarieven een eurocent stijgen staat de hele stad op zijn kop, maar om dit soort ontwikkelingen maakt geen hond zich meer druk. Dat belooft nog wat voor de toekomst.

DNA-scans met oud en nieuw
30 december 2013, 18:13, update

LEIDEN – Mede met behulp van de grootschalige inzet van mobiele DNA-scanners willen politie en gemeente de viering van oud en nieuw zo probleemloos mogelijk laten verlopen. De scanners, waarmee in real time op straat lopende individuen kunnen worden geïdentificeerd, hebben niet alleen een preventief doel – het zo snel mogelijk signaleren van onlusten, vernielingen en brandstichtingen – ze dienen ook om raddraaiers al tijdens de jaarwisseling te kunnen oppakken.

In het verleden maakten politie en gemeente al gebruik van helicopters met infraroodcamera’s. Het inzetten van DNA-scanners is echter nieuw, zegt chef Paul van Musscher van het district Leiden-Voorschoten. Bovendien worden de genoemde middelen op grotere schaal gebruikt dan voorheen. Behalve vaste DNA-scanners wordt ook nog eens mobiele scanapparatuur ingezet.

,,Het gaat ons om het registreren van bijvoorbeeld groepen die zich ophouden bij branden, grotere groepen die zich door de stad verplaatsen. Die willen we in beeld brengen met alle middelen die ons ter beschikking staan. Nu van alle Nederlandse burgers – en dus ook van notoire onruststokers – het DNA-profiel in een landelijke databank staat, is het op grote schaal scannen van de identiteit van mensen een fluitje van een cent. We willen narigheid voorkomen, het moet een feest zijn. En als het niet goed gaat op straat met oud en nieuw, willen we daarna succesvol zijn in het opsporen van verdachten.”

Burgemeester en korpsbeheerder Lenferink benadrukt dat gemeente en politie nog veel meer maatregelen hebben getroffen om allerhande ongeregeldheden te voorkomen.

Bron: Eurodusnie website, december 2006