Scholierenacties

Vandaag liep ik in mijn woonplaats Leiden ineens tegen de grootste demonstratie op die ik hier ooit in de binnenstad heb gezien: meer dan duizend scholieren trokken door het centrum en verzamelden zich massaal op het Stadhuisplein om te protesteren tegen de “1040 uren norm” van Minister Plasterk van Onderwijs. Ook in veel andere steden gingen scholieren de straat op, waarbij hier en daar een eitje door de lucht vloog.

De acties van de scholieren, die trouwens ook gesteund worden door veel leraren en ouders, richten zich tegen de regeringsplannen die erin voorzien dat middelbare scholen voortaan minstens 1040 uren les moeten aanbieden in de onderbouw. Dit leidt er volgens de scholieren toe dat men op sommige dagen tot vijf uur op school moet zitten, en veel leraren beweren dat door deze “Plasterk-norm” de kwaliteit van het onderwijs achteruit kan gaan. De actievoerende scholieren zijn natuurlijk met name verontrust over het gegeven dat ze in de toekomst langer op school moeten zitten. Excursies en ‘niet-verplichte lesuren’ worden namelijk in de nieuwe norm niet meer meegeteld, waardoor de tijd die leerlingen op school moeten vertoeven zal toenemen.

En daar hadden de actievoerende scholieren die vanmiddag luidruchtig door Leiden liepen duidelijk geen zin in. Later op de radio hoorde ik een leerling verklaren dat hij het al druk genoeg heeft op school, dat de hoeveelheid huiswerk ook niet minder wordt, dat hij ook nog tijd kwijt is aan het baantje waarmee hij wat geld wil verdienen, en dat hij daarnaast graag wat vrije tijd wil overhouden. Wie kan hem ongelijk geven?

De acties van de scholieren vandaag zijn in drie opzichten interessant. In de eerste plaats één van de belangrijkste doelstellingen van de acties: men wil minder lesuren – minder werkdruk, dus – en meer vrije tijd. Dat is een eis die volledig in strijd is met de huidige tijdsgeest, die van iedereen verlangt harder en langer te werken, terwijl je daarnaast, om de moderne ontwikkelingen bij te houden, volgens sommige idioten ook nog “levenslang moet leren”. Wim Kok, voormalig vakbondsman en tegenwoordig grootverzamelaar van commissariaten, verkondigde vorige week in de Volkskrant nog dat Nederlanders langer moeten gaan werken, en dat het maar eens gedaan moet zijn met economische ‘bottlenecks’ als arbeidsduurverkorting en de vut. En dat voor een partij die ooit nog de 25-urige werkweek bepleitte!

Het is hartverwarmend en volkomen terecht dat de scholieren radicaal breken met deze tijdsgeest, en opkomen voor hun recht op vrije tijd. Minder werken en meer vrije tijd zijn juist tekenen van beschaving en vooruitgang, dus ook in dit opzicht moeten de acties van de scholieren worden toegejuicht.

Een tweede interessante kant van de acties van de scholieren is het spontane, maar tegelijk goed georganiseerde karakter ervan. Twee dagen geleden wist nog niemand dat vandaag zoveel leerlingen de straat op zouden gaan. Een berichtje via het chatprogramma MSN, waarmee veel scholieren contact met elkaar onderhouden, zou gisteren en vanochtend als een lopend vuurtje over het internet zijn gegaan. Het gegeven dat één rondzingend berichtje op het internet binnen een dag tot massale acties kan leiden is buitengewoon interessant, en zal bij de overheid ongetwijfeld tot enige onrust leiden.

Het derde boeiende kenmerk van de acties van vandaag is dat deze grotendeels buiten de planning en tegen de wil van de officiële scholierenvakbond LAKS hebben plaatsgevonden. LAKS-voorzitter Sywert van Lienden noemde de acties van vandaag “niet handig”, want hij had liever gezien dat deze volgende week plaatsvonden, tijdens de behandeling van de onderwijsplannen in de Tweede Kamer. LAKS had voor vandaag een beperkte actie gepland, maar moest tot haar verbijstering constateren dat de meeste scholieren vandaag al zin hadden in een massale actie. Het feit dat scholieren zich niks aantrekken van hun “officiële vakbond” die de protesten graag in keurige banen wil leiden, getuigd van een gezond wantrouwen tegenover autoriteiten en ingekapselde vakbondsorganisaties.

De protesten zijn hier en daar niet helemaal netjes verlopen, en daar wordt natuurlijk alom schande van gesproken. Maar ja, wie boos is, moet dat ook laten zien – de overheid ziet natuurlijk het liefst vlekkeloze, vreedzame protestacties, maar zo simpel is verzet niet te kanaliseren. Dus vloog er hier en daar een eitje door de lucht, werd er een rotje aangestoken, werd er “niet naar de politie geluisterd” (Purmerend), viel er een plantenbak omver, werden er winkelwagentjes gestolen en ontstond hier en daar een vreugdevuurtje. In Leiden waren de autoriteiten door deze maatschappij-ontwrichtende activiteiten dusdanig in paniek dat een politiehelicopter werd ingezet. De sterke arm werd in het hele land massaal ingezet, en werkte zelfs actief mee om de leerlingen te verhinderen überhaupt te gaan staken: in Enschede joeg de politie 250 leerlingen van een andere school weg bij een stedelijk lyceum, en voorkwam zo dat leerlingen op deze school zich aansloten bij de acties.

Inmiddels laten talloze gezagsgetrouwe burgers op webfora zich minachtend uit over de scholierenacties, en wordt er steen en been geklaagd over de “vernielingen en verstoring van de openbare orde”. Elsevier spreekt van “rellende scholieren” die de straat opgingen. “Zolang “onze” jeugd geen cent bijdraagt aan onze economie en kan werken aan een toekomst op kosten van de belastingbetaler moeten ze hun mond houden”, merkt een verontwaardigde Elsevier-lezer op.

Zo’n reactie alleen al toont aan dat de scholieren op de goede weg zitten. Jongens en meisjes, goed gedaan!

bron: Eurodusnie website, november 2007.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: