Alles netjes, iedereen gezond

Critici van het pas aangetreden kabinet hadden al snel geconcludeerd dat ‘betutteling’ de nieuwe trend was, en de term ‘spruitjeslucht’ viel nooit zo vaak te lezen in de media als in de afgelopen maanden. In werkelijkheid gaat het om een ideologische campagne van netheid en gezondheid, die al in de jaren tachtig is ingezet, met als doel de bevolking te disciplineren. Op verschillende fronten wordt de campagne van vorige kabinetten om de bevolking zoveel mogelijk af te snijden van middelen en mogelijkheden die een optimale inpassing in het arbeidsproces verhinderen door de huidige regering voortgezet. Dit komt onder andere tot uiting in het overheidsbeleid ten aanzien van roken, drogerende of stimulerende middelen en koffieshops, maar ook in een strijd tegen verloedering op TV en internet, en verrommeling op straat.

De meest in het oog springende campagne in dit kader blijft de strijd tegen het roken, gevoerd door de overheid en door haar gesubsidieerde, zogenaamd ‘onafhankelijke’ organisaties. Weinig maatschappelijke lobby’s hebben de afgelopen decennia zoveel succes gehad als de anti-rooklobby: het aantal rokers is flink gedaald en vertoont al sinds de jaren zestig een dalende lijn. Tot schrik van de gesubsidieerde Stivoro fanatici lijkt het aantal rokers zich nu echter te stabiliseren, en durven de overgebleven rokers zelfs wat meer te gaan roken. Dat kan natuurlijk niet ongestraft blijven. “De overheid is erg passief” merkte een medewerker op in de Volkskrant van deze week, “er moet een nieuwe, grote campagne komen”.

Een collega-organisatie van Stivoro, Clean Air Nederland, is er in geslaagd nog in deze kabinetsperiode een ‘rookvrije horeca’-plan af te dwingen. Goede afzuigsystemen, aparte ruimtes voor rokers, het is allemaal niet genoeg voor deze extremisten; de anti-rook lobby eist volledige zuiverheid. Dit gaat in de VS al zover dat roken in een auto, of in de buurt van kinderen aangepakt wordt, en zelfs roken in je eigen huis. Ontwikkelingen die ons allemaal nog staan te wachten.

En dan zijn er de paddo’s. Na de tragische dood, of zelfmoord, van een Frans meisje in Amsterdam werden de geestverruimende paddestoelen ineens een vreselijk gevaar voor de volksgezondheid. De burgerfatsoenspartijen, de zogenaamde liberalen van PVV en VVD, schreeuwden het hardst om een verbod, en journalisten deden in de media hun uiterste best voorbeelden te vinden van mensen die eveneens onder de invloed van paddo’s zelfmoord hadden gepleegd. “Meer doden door paddo’s” kopte de Volkskrant in een artikel, waaruit bleek dat in de afgelopen paar jaar vier of vijf zelfmoordgevallen in heel Europa waren opgetekend, waar waarschijnlijk paddo’s een rol hadden gespeeld. Bij een paar ervan hadden de gebruikers zich tegelijk vol laten lopen met alcohol. Geen wonder dat je dan rare dingen gaat doen, maar de paddo’s moesten het ontgelden en worden nu waarschijnlijk verboden.

De consumptie van alcoholische dranken kan nog steeds rekenen op een vrij brede tolerantie in Nederland, omdat het een gevestigde drug is en de elite er zelf ook aan verslaafd of gewend is, en het daarom wat huichelachtig zou overkomen er al te streng tegenop te treden. Straatverboden voor mensen die een drankje nuttigen zijn echter al aan de orde van de dag. In Leiden komt een dergelijk verbod in de nieuwe APV; in veel andere steden is dat al lang gebeurd. Ik sprak onlangs iemand die vertelde dat hij door een agent was aangesproken terwijl hij in alle rust een blikje bier dronk op een bankje in Rotterdam. Hij moest het leeggieten in een prullenbak. Een dergelijk beleid heeft een dubbel oogmerk: het ontmoedigt ongedisciplineerd gedrag, en de openbare ruimte ziet er ordelijker uit. Rijke mensen kunnen nog steeds op terrassen terecht, terwijl de goedkope ‘happy hours’ worden afgeschaft. Het is wel duidelijk wie door deze maatregelen gedisciplineerd moeten worden.

Dan is er de tv-seksreclame. Het schijnt dat er nog steeds imbecielen zijn die ’s nachts hun tijd verdoen met het kijken naar zender als RTL5, Talpa, etcetera, en dan ineens geconfronteerd worden met seksreclames. Wat blijkt nu uit onderzoek van het blad Metro? De meeste nachtbrakers, die uit vrije wil en waarschijnlijk uit pure verveling naar deze zenders kijken, blijken zich hieraan te ergeren, en willen dat er wat aan gedaan wordt. Het SP kamerlid Jasper van Dijk – ik kan me herinneren in een debatje met hem gezeten te hebben over de Europese verkiezingen, toen was hij nog met zinnige zaken bezig – pakte dit schandaal op, en stelde in het blad Metro: “het overvloedige aanbod van seks en geweld op tv is een reden tot zorg (….) de SP zal een gedragscode of strengere wettelijke voorschriften voorstellen”. Tot groot plezier van de Christenunie, ook tegenstanders van de “ranzigheid ten top”. Mensen kunnen ook besluiten om ’s nachts gewoon naar bed te gaan, of een leuk boekje te gaan lezen, of iets anders leuks te gaan doen, in plaats van zich uit vrije wil te gaan storen aan seksreclames. Maar dat is natuurlijk te simpel gedacht. Aan banden leggen dus die handel, of anders verbieden!

Coffeeshops zijn natuurlijk ook een vreselijke bron van kwaad. Van Balkenende is bekend dat hij ze het liefst allemaal zou sluiten, en zelfs het thuis roken van wiet zou willen verbieden. Nu zal het nog een tijdje duren voor hij dit bereikt heeft: daar moet eerst met voorbereidende maatregelen naartoe gewerkt worden. Listig was bijvoorbeeld de maatregel dat coffeeshops van het kabinet voortaan minimaal 500 meter van een school vandaan moeten liggen. In Den Haag, waar behoorlijk wat scholen zijn, leidt dit tot de voor Balkenende ongetwijfeld verheugende situatie dat er bijna geen coffeeshops meer overblijven, omdat er altijd wel ergens een school in de buurt ligt. Coffeeshops waar ook wel eens een biertje wordt verkocht, zijn onlangs al helemaal gesloten. In de zaken die nog overblijven, wordt de controle op de bezoekers tot absurde niveaus opgevoerd. In sommige coffeeshops gaat men al zover dat naast het verplicht tonen van een ID bewijs een gezichtsfoto en vingerafdruk wordt genomen van bezoekers, dit alles om te voorkomen dat mensen niet meer dan 5 gram meenemen en om minderjarigen uit te sluiten.

De moderne hang naar netheid en gezondheid is in drie opzichten een kenmerk van verrechtsing.

In de eerste plaats is het een poging van de elite de gewone mensen zo ‘arbeidsfit’ mogelijk te houden, zodat ze zich met extra overgave kunnen storten op hun functie als productiekracht in dienst van de landelijke economie. Wat dat betreft moeten de aanvallen op drugs en andere verlokkingen in hetzelfde licht worden bezien als de afschaffing van de WAO, het zagen aan de ontslagbescherming en het opjagen van bijstandsgerechtigden: de economie heeft behoefte aan een zo compleet en gezond mogelijk arbeidsleger, dat zich in optimale staat kan storten op de concurrentieslag met andere naties, die eveneens hun arbeidsleger tot optimale perfectie trainen. ‘Denkende arbeiders drinken niet, drinkende arbeiders denken niet’, meende Domela Nieuwenhuis; de huidige elite heeft deze slogan overgenomen na het woord ‘denken’ te hebben vervangen door ‘werken’.

In de tweede plaats is er sprake van disciplinering. Het is schadelijk voor de noodzakelijke gehoorzaamheid van een bevolking als deze zich kan overgeven aan ‘illegale’ middelen en clandestiene activiteiten. Het volk moet constant in toom worden gehouden en voortdurend worden opgejaagd en geobserveerd, om een serviele en gezagsgetrouwe mentaliteit in stand te houden. Permanente controle is hierbij een onmisbaar middel. Dit wordt in Nederland onder meer verwezenlijkt door permanent cameratoezicht in de meeste treinen en trams. In Engeland gaat het al een stuk verder: het ‘1984’ beeld van George Orwell is daar al lang verouderd – het flatje waar Orwell destijds zijn beroemde boek schreef, wordt nu bespied door 32 observatiecamera’s. Nieuw is de sprekende camera, die de gefilmde burger bepaalde opdrachten geeft als die een overtreding begaat.

In de derde plaats is de toenemende hang naar netheid en gezondheid typerend voor een nieuw nostalgisch soort nationalisme; een hang naar de tijd dat er nog geen vervuiling was, de boer nog met paard en wagen over de velden trok, alle Nederlandse huisvrouwen drie maal per week hun stoepje schoonveegden, hun ramen wasten met ammonia en er nog maar weinig enge buitenlanders rondliepen. Henk Kamp, die vorig jaar tijdens een televisieinterview aan het klagen was over plastic zakken op straat, legde feilloos dit verband : “Wij hebben in een snel tempo veel mensen uit allerlei landen in de wereld gekregen, ook uit landen waar het echt een rotzooi is (…) En dan komen mensen allemaal naar Nederland toe, en we hebben hier nog geen nieuw evenwicht gevonden in ons land.” AVRO-journalist Peter Jan Rens beweerde gisteren in “De Wereld draait door” dat de vrijheid in ons land wordt bedreigd door de ‘verrommeling van Nederland’. “De openbare ruimte wordt verpest (..) het tast de vrijheid van mensen aan, in ons mooie Nederland.”

Vanuit de media en de reclamewereld wordt volop meegewerkt aan de moderne idealen van netheid en gezondheid. Het is de vraag tot op welk niveau een bevolking zich door dergelijke maatregelen laat disciplineren voordat men beseft steeds verder gereduceerd te worden tot optimale slaaf van het systeem.

Bron: Eurodusnie website, april 2007

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: