Aanval op Iran?

Een aanval van de Verenigde Staten op Iran wordt door veel mensen weggelachen als zijnde een een krankzinnige en onmogelijke opgave. Neoconservatieven in Washington dringen echter aan op zo’n aanval, die mogelijk al dit voorjaar zal plaatsvinden.

De redenen waarom de VS zou kiezen voor een oorlog tegen Iran zijn bekend. In de eerste plaats de nucleaire ambities van Iran: er wordt gevreesd dat Iran binnen afzienbare tijd kan beschikken over operationele nucleaire wapens. Ten tweede het regime: Achmadinejad wordt door de VS regering, en velen daarbuiten, gezien als een dictator die aftstevent op de vernietiging van Israël. Ten derde de beschuldiging dat het regime in Teheran mogelijk rechtstreeks steun verleent aan rebellen in Irak en zo de militaire operatie van de VS daar frustreert. Hiervoor ontbreekt echter elk bewijs. Maar zoals bekend is dat voor Bush geen reden om af te zien van een oorlog.

The Economist kwam vorige week met een vierde mogelijke reden voor een oorlog tegen Iran: president Bush, in het besef dat hij nog slechts twee jaar in fuctie zal zijn en niet meer herkiesbaar is, zou ervoor kunnen kiezen zijn ambtstermijn te ‘bekronen’ met een ultieme poging zijn verkiezingsbelofte “democratie in het Midden-Oosten brengen” te realiseren: een aanval op ‘rogue state’ Iran, dus. Bush heeft bovendien beloofd nooit toe te staan dat Iran in de buurt van de productie van een nucleair wapen zal komen. The Economist geeft aan waarom een militaire konfrontatie met het regime in Teheran onverstandig en onzinnig zou zijn. Een dergelijke aanval zou ongetwijfeld de vorm hebben van vernietigingsbombardementen op de nucleaire installaties in Iran. Dit zou echter slechts een vertraging betekenen in de nucleaire ontwikkeling van Iran, terwijl nog maar moet blijken of zo’n aanval wel zou lukken: veel Iraanse nucleaire installaties liggen diep onder de grond en kunnen zelfs door “bunker busting bombs” niet bereikt worden.

De exacte stand van zaken van de ontwikkelingen in Iran op het terrein van nucleaire wapens is onduidelijk. Iran zelf blijft beweren dat het slechts aan nucleair ‘onderzoek’ doet, wat op zich volkomen legaal is. Er zijn echter veel aanzwijzingen dat Iran wel degelijk nucleaire wapens aan het ontwikkelen is. ‘Deskundigen’ verschillen nogal van mening over het stadium waar Iran zich in bevindt. Enkele “Teheran watchers” beweren dat het 1 tot 3 jaar zal duren voordat Iran voldoende uranium heeft kunnen verrijken voor de productie van één bom; de meeste anderen – waaronder de CIA – hebben het over een termijn van minimaal 10 jaar.

Een aanval op Iran zal ongetwijfeld zorgen voor een enorme populariteitsgroei van het regime onder de Iraanse bevolking, die zich massaal zal keren tegen de buitenlandse agressor. Dit terwijl het huidige regime in Iran op het ogenblik bepaald niet op handen wordt gedragen door de bevolking: bij recente lokale verkiezingen leden de bondgenoten van Achmadinajad een gevoelig verlies, en in Iraanse kranten wordt openlijk opgeroepen het nucleaire programma stil te zetten. Bovendien zal een Amerikaanse aanval leiden tot wilde wraakacties van het regime of sympathisanten ervan in Irak, tegen Israël of tegen Amerikanen wereldwijd. Behoudende, anti-westerse regimes en stromingen in het Midden-Oosten zullen door een aanval op Iran de wind in de zeilen krijgen, anti-westers terrorisme zal overal toenemen, net als na 9/11 gevolgd door repressieve maatregelen tegen arabische migranten en beperking van burgerrechten middels anti-terreurwetgeving. Bin Laden, als de man nog leeft, zal bij een aanval op Iran een gat in de lucht springen.

Een aanval op Iran zou kortom desastreuze gevolgen hebben, nog afgezien van de slachtoffers en vluchtelingen die er meteen zullen zijn. De officiële lijn van de Bush-regering is nog steeds dat niet gestreefd wordt naar een aanval op Irans’ nucleaire installaties, maar intussen wordt op allerlei manieren de druk op Iran opgevoerd, ook op militair gebied. In januari vielen Amerikaanse soldaten een Iraans kantoor binnen in de Iraakse plaats Erbil, en arresteerden vijf Iraniërs die betrokken zouden zijn bij het voorzien van sjiitische milities in Irak van wapens, explosieven, fondsen en training. Deze week beschuldigde Washington Iran ervan de radicale Iraakse sjiitische geestelijke Muqtada al-Sadr onderdak te bieden. Er bestaat al een lijst in Washington van nucleaire doelen in Iran die moeten worden getroffen. Het in de Perzische Golf aanwezige vliegdekschip USS Eisenhower wordt deze maand vergezeld door de USS John Stennis, en wellicht nog een derde vliegdekschip. Dit is de grootste concentratie van militair materieel van de VS in de regio sinds vier jaar. Als reactie hierop organiseren militaire hardliners in Iran legeroefeningen in hetzelfde gebied. Amerikaanse gevechtsvliegtuigen zullen dichter bij het Iraanse luchtruim patrouilleren – een incident kan dan zomaar uitgroeien tot een conflict, ook al zijn de militaire activiteiten van de VS volgens Bush niet ‘offensief bedoeld’ – zie het (overigens uitgelokte) Tonkin incident waarmee de Vietnam-oorlog begon.

Door neoconservatieven in Washington, en met name het American Enterprise Institute, wordt aangedrongen op een ‘nieuw front’ tegen Iran. Hirsi Ali, medewerkster van het AEI, verwoorde het de laatste keer dat ze een interview gaf aan NOVA als volgt: “Ik denk dat ik Bush ga beoordelen als definitief bekend is hoe hij tegenover Iran gaat staan”. In deze kringen gaat men ervan uit dat een relatief korte, intensieve operatie van de Amerikaanse luchtmacht tegen atoominstallaties in Iran het beste antwoord is op de nucleaire dreiging van dit land. Vervolgens is het een kwestie van “ons schrap zetten om de terugslag van Iran te absorberen” aldus Joshua Muravchik, Midden-Oosten specialist van het AEI. In november publiceerde deze collega van Hirsi Ali nog een artikel met de titel “We MUST bomb Iran”.

Buiten de neoconservatieven is er in de VS gelukkig weinig steun voor een aanval op Iran, maar helaas heeft deze kliek een grote invloed op de regering in Washington. Misschien moet de anti-oorlogsbeweging in de VS alvast maar de straat op om te protesteren tegen de zoveelste rampzalige onderneming van George Bush.

Bron: Eurodusnie website, februari 2007

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: