Archive for december, 2006

“Victory is just around the corner”

december 21, 2006

Het blijft de regering Bush moeite kosten de totale mislukking van het militaire avontuur in Irak te erkennen. In oktober vergeleek Bush de eindeloze geweldsspiraal nog met het Vietnamese Tet-offensief van 1968. Dus wat ligt er dan meer voor de hand dan nog maar eens dertigduizend extra militairen naar Irak sturen?

De uitzichtloze puinhoop in Irak heeft tot in de hoogste kringen in de VS tot twijfel geleid over het te voeren beleid ten aanzien van dit land. Blijven? Gefaseerd terugtrekken? Het Iraakse leger de boel laten overnemen? Onderhandelen met Syrië en Iran? De Washington Post berichtte vorige week over openlijke onenigheid binnen de regering Bush en de verschillen van mening onder de militaire staf over de te volgen koers in Irak. Men weet het daar gewoon niet meer. De president lijkt nu echter de knoop te hebben doorgehakt: de strijdmacht in Irak moet worden uitgebreid. Dan komt het nog wel goed daar. Het gaat zelfs om een structurele uitbreiding van het Amerikaanse leger, in het kader van wat Bush noemt “de lange oorlog tegen extremisten en radicalen”.

En zodoende worden binnenkort nog eens dertig- tot veertigduizend extra Amerikaanse militairen in Irak ingezet, uiteraard “tijdelijk”, in een laatste (?) wanhopige poging het geweld onder controle te krijgen. De nieuwe troepenzending wordt gesteund door de nieuwe defensieminister Robert Gates, met het argument: we kunnen het ons niet veroorloven te verliezen in het Midden Oosten. Gates leek kort geleden nog enige realiteitszin te vertonen door te stellen dat de VS de oorlog in Irak bepaald niet aan het winnen was. Maar psychologisch lijkt het onmogelijk voor de politieke top van de VS om verlies te erkennen. ‘Victory is just around the corner’ lijkt men te denken; een slogan die ook in de nadagen van de Vietnam oorlog populair was in Washington.

Buiten de regering Bush gelooft nauwelijks meer iemand in dit stugge, op niets gebaseerde optimisme. Zelfs een denktank-bons als Richard Haass, directeur van de Council on Foreign Relations, erkent de mislukking van het Irak-beleid, en geeft aan dat de politieke spanningen in het Midden Oosten – als gevolg van het Amerikaanse ingrijpen – enkel zijn toegenomen. Een andere denktank, de International Crisis Group, meldde deze week dat Irak op het punt staat van “volledige desintegratie door het ineenstorten van de staat”. Een rapport van zestien Amerikaanse veiligheidsdiensten dat in september bekend werd, had als belangrijkste conclusie dat de Irak-oorlog het islamitisch extremisme enkel heeft aangewakkerd, en de wereldwijde terreurdreiging erger heeft gemaakt. Colin Powell, voormalig minister van Buitenlandse Zaken, omschreef gisteren het sturen van meer troepen naar Irak als dweilen met de kraan open. En Donald Rumsfeld erkende, twee dagen voordat hij ontslag nam als minister, dat het Amerikaanse beleid in Irak jammerlijk gefaald heeft en dat “belangrijke aanpassingen” nodig zijn. En de Nederlandse politici en opiniemakers, die drie jaar geleden de oorlog tegen Irak verdedigden? Die zwijgen als het graf.

Vorige week nam Rumsfeld afscheid van het Pentagon. De architect van één van de grootste militaire fiasco’s uit de geschiedenis van de VS werd, zo lezen we in de krant “met pracht en praal” uitgeluid als defensieminister:

“Bush en vice-president Cheney waren erbij. Cheney noemde Rumsfeld ‘de beste minister van defensie die dit land ooit heeft gehad’. Bush zei: ‘Deze man weet hoe leiding te geven en het land is er beter van geworden’ “

Het is moeilijk om droge ogen te houden met dergelijke dieptepunten van stompzinnigheid, maar het angstaanjagende is dat deze woorden werkelijk zijn uitgesproken. Het valt niet uit te sluiten dat men in het Witte Huis werkelijk gelooft dat Rumsfeld de beste defensieminister aller tijden is. Dit doet het ergste vrezen voor de grote, visionaire toespraak over Irak, die begin volgende maand verwacht wordt van George Bush.

Intussen verdwijnt binnenkort de drieduizendste gesneuvelde VS-militair onder de grond, en staat het dodental als gevolg van het ‘democratiseringsproces’ onder de Iraakse bevolking op het honderdvoudige hiervan. De bondgenoten van de VS staan erbij en kijken ernaar. Of zoals columnist Henk Hofland het drie maanden geleden in de Groene Amsterdammer omschreef: “Onder leiding van George W. Bush marcheert het Westen verder de steeg in.”

eerder gepubliceerd op de website van Eurodusnie.

Advertenties

Christenbroeders in opmars

december 16, 2006

En het gebeurde in die dagen dat Nederland zich dompelde in de jaarlijkse kerstellende; Jan Marijnissen weer de oppositie in ging en Nederland werd gezegend met een “christelijk-sociaal” kabinet. Goed nieuws voor de uitventers van normen en waarden, en ook de gezinnetjes zitten er de komende jaren warmpjes bij.

Begin volgende week starten CDA en PvdA onderhandelingen over een nieuw kabinet met de Christenunie. Vijf jaar geleden ontstond de Christenunie uit de RPF en de GPV, twee streng-christelijke partijtjes die nooit meer dan een paar zetels in de Kamer wisten te verwerven. Onder leiding van André Rouvoet heeft de CU zich de afgelopen jaren geprofileerd als een principiële maar toch redelijke progressief-christelijke partij. En met succes, want vorige maand haalde de partij zes kamerzetels. Het succes is niet in de laatste plaats toe te schrijven aan de doorgaans streng kijkende Rouvoet zelf, die al een paar keer werd onderscheiden met de eretitel “beste politicus van het jaar”.

Wat gaat dit nu voor een kabinet worden? Op een paar punten neemt de Christenunie standpunten in waarop waarschijnlijk snel deals te maken zijn met PvdA en CDA. Sociaal beleid, asielbeleid, milieubeleid en buitenlandse politiek: met fraaie christelijke termen als zorg voor de naaste, ethisch verantwoord ondernemerschap en rentmeesterschap moet daar allemaal wel uit te komen zijn.

Maar de Christenunie gaat natuurlijk niet voor niets een ‘christelijk-sociaal’ kabinet mogelijk maken. Rouvoet maakt vandaag in de Volkskrant duidelijk waar het bij de kabinetformatie over moet gaan: “Euthanasie en abortus hebben prioriteit in de onderhandelingen”. Wie krimpend van de pijn zijn laatste doodsreutels aan het uitstoten is, hoeft van de Christenunie niet te hopen op een helpende hand richting het Hiernamaals, want de volgelingen van Rouvoet zijn van mening dat het door God gegeven leven tot de laatste snik beschermd dient te worden. De Christenunie is fel tegen de legalisering van euthanasie. Hetzelfde denkt men over abortus: als het aan Rouvoet ligt gaat de foetus er in rechten enorm op vooruit. Dit natuurlijk wel ten koste van de rechten van de zwangere vrouw over haar eigen lichaam, maar aangezien “de grenzen van het leven in Zijn handen liggen”, en het lichaam Gods tempel is, is dit niet meer dan logisch. Alleen “als het leven van de moeder wordt bedreigd” moet abortus worden toegestaan, vindt men bij de CU.

Niet alleen inwoners van baarmoeders, ook de gezinnetjes gaan met Rouvoet in de regering goede tijden tegemoet. De Christenunie probeert zich al jaren te profileren als de enige ware gezinspartij. De gezinnen kunnen, als het aan Rouvoet ligt, de komende jaren allerlei voordeeltjes gaan binnenslepen. Gezinnen hebben het namelijk moeilijk tegenwoordig, meent de Christenenunie, en moeten daarom “gestimuleerd en beschermd” worden door de overheid, als ware het zeldzame diersoorten. Dus zal de kinderbijslag worden verhoogd, krijgen gezinnen diverse belastingvoordelen, komt er ‘opvoedingsondersteuning’, worden de schoolboeken gratis, komt er extra geld voor goedkope woningen voor gezinnen, wordt het betaald ouderschapsverlof uitgebreid, etcetera. Dit alles in het kader van de door de Christenunie nagestreefde ‘vergroening’: bevorderen dat er meer kinderen geboren worden in Nederland. Zonder twijfel komt er ook wel een soort fokpremie voor gezinnen, die in Frankrijk en Duitsland al is ingevoerd. Het geld voor al deze maatregelen wordt voor een deel weggehaald bij de gezinsloze burgers: “de zorgtoeslag voor alleenstaanden wordt verhoogd”, meldt het CU-partijprogramma fijntjes op.

Rouvoet probeert met zijn onlangs geschapen hiphop-imago (“Stem Rou!”) de hippe vogel uit te hangen, maar zijn strenge schoolmeesterblik voorspelt dat we de komende jaren weinig lol aan hem gaan beleven. In tegendeel, we kunnen ons gaan voorbereiden op een soort normen-en-waarden-Balkenende in het kwadraat, met veel gristelijk gepraat over fatsoen, gedragsnormen, bijbelse waarden, een ‘Handvest van burgerlijke verantwoordelijkheden’ en normbesef. Om te beginnen moeten de casino’s en de staatsloterij worden verboden. Leefde Robert Long nog maar…

Last but not least is het goed om niet te vergeten dat de Christenunie een partij is die de scheiding van kerk en staat verwerpt. Veel mensen maken zich erg druk om de oprukkende politieke islam, maar die is in Den Haag vooralsnog geheel afwezig, gelukkig maar. De greep van de christenen op de politiek zal met CDA en CU in het kabinet echter maximaal zijn. Politiek is geen mensenwerk meer vanaf nu: “Het besef dat de overheid ten diepste een instelling van God is, illustreert de hoge taak die zij heeft. De overheid moet zich daar niet alleen van bewust zijn, maar daar ook naar handelen.” Aldus het partijprogram van de Christenunie.

Bron: Eurodusnie website, december 2006

Oorlog tegen vrouwen in Nicaragua

december 8, 2006

Drie weken geleden gaf de president van Nicaragua zijn goedkeuring aan een wet die abortus in alle gevallen verbiedt. Begin november al stemde het parlement in met deze voor vrouwen rampzalige wetswijziging. Vrouwen die een abortus ondergaan, of artsen die hieraan meehelpen, worden vanaf nu bestraft met een gevangenisstraf van acht jaar. Ook in andere landen dreigt een steeds repressievere abortuswetgeving.

Nicaragua stond al bekend om zijn zeer strenge abortuswetgeving, maar onder druk van de katholieke kerk is deze nu nog verder aangescherpt. Ook ‘therapeutische abortus’ – een abortus die wordt uitgevoerd om het leven van een vrouw te redden – is nu verboden. Vrouwenorganisaties, die fel tegen de invoering van de wet hebben geageerd, noemen de nieuwe wetgeving een doodsvonnis voor zwangere vrouwen, en een schending van mensenrechten.

De maatregel werd een week vóór de nationale verkiezingen goedgekeurd door het Nicaraguaans parlement. Van de vijf presidentskandidaten waren er drie conservatief en twee liberaal. Enkel de liberaal Edmundo Jarquin, van de ‘Sandinista Renovation Movement’, verzette zich tegen de aanscherping van de abortuswetgeving. Hij had de steun van de feministische beweging in Nicaragua.

Daniel Ortega

De andere liberaal ondersteunde het totaalverbod op abortus. Hij werd de winnaar van de verkiezingen: niemand anders dan Daniel Ortega, voormalig president van Nicaragua, en voormalig revolutionair Sandinist. Waarom? Ortega is tegenwoordig in de heer; hij is een vroom katholiek, zoals velen in zijn land. Aanklachten van seksueel misbruik aan zijn adres – zijn dochter zegt dat hij haar sinds haar elfde heeft misbruikt – zijn naar de achtergrond verdwenen. Ortega heeft altijd geweigerd zijn parlementaire immuniteit op te geven, zodat de aanklachten niet onderzocht konden worden. De beschuldigingen werden geseponeerd.

Tegenwoordig is hij volledig voor vrede, liefde, en de rechten van het ongeboren kind. Ortega’s voormalige vijanden – de contra’s die hij ooit bestreed in een verbeten burgeroorlog, en de katholieke kerk die hij vroeger beschuldigde van collaboratie met de CIA – staan nu aan zijn zijde, in het geloof dat hij een ‘nieuwe man’ is. Vooral omdat hij de totale ban op abortus ondersteunde.

Beschuldigingen van seksueel misbruik ten spijt bleef Ortega ongekend populair bij de armen en misdeelden in Nicaragua. Corruptie onder de regerende conservatieven in Nicaragua leidde de aandacht af van zijn eigen corruptie. Hij bleef werken aan zijn populariteit onder de massa’s en maakte regeringsleiders uit voor criminelen en Somoza-aanhangers. Nu belooft hij – zonder uit te leggen hoe – dat hij nieuwe banen zal scheppen, de mensenrechten zal verbeteren en van Nicaragua het welvarendste land in Midden-Amerika zal maken.

Het totale verbod op abortus is niet los te zien van de politieke controverse in 2003, waarbij een negen-jarig Nicaraguaans meisje therapeutische abortus onderging, nadat ze in Costa Rica door een nog onbekende man was verkracht. Toen de familie terugkeerde in Nicaragua oordeelden artsen dat het leven van het meisje het minste gevaar zou lopen als zij een abortus zou ondergaan. De ingreep werd uiteindelijk uitgevoerd in een privé-kliniek, ondanks bedreigingen van het “gezins-ministerie” dat de artsen vervolgd zouden worden.

“Dit is een terugkeer naar de middeleeuwen”
(Juana Jiménez, Autonome Vrouwenbeweging Nicaragua)

Als onderdeel van de verkiezingscampagne van dit najaar, besloot de ‘Frente Sandinista’ onder leiding van ex-revolutionaire Ortega een alliantie aan te gaan met de Vaticaanse hiërarchie en de evangelische kerken in Nicaragua: een alliantie met als doel elke vorm van abortus verboden te krijgen. De rechtse partijen PLC en ALN hadden hetzelfde gedaan. De seculiere grondwet van Nicaragua en de mensenrechten in het algemeen werd hiermee geweld aangedaan. Wetgeving die was geaccepteerd in 1981, waarbij therapeutische abortus mogelijk werd gemaakt, kon nu ongedaan worden gemaakt.

De enige partij die openlijk opkwam voor de rechten van vrouwen en vóór de mogelijkheid van therapeutische abortus was de MRS (Beweging voor Sandinistische Vernieuwing), die een alliantie sloot met de Autonome Vrouwenbeweging in Nicaragua. Deze organisatie voerde in de aanloop naar de verkiezingen fel campagne tegen de onder druk van de katholieke kerk voorgenomen wetsaanscherping:

“Als de nieuwe wet wordt geaccepteerd betekent dit een doodsvonnis voor vrouwen die door zwangerschap in levensgevaar verkeren, en marteling voor verkrachte vrouwen of vrouwen die een zwangerschap willen afbreken om medische redenen. De wet zet ook de deur open naar politieke vervolging van vrouwenorganisaties en artsen die assistentie geven bij een abortus. Vrouwen an artsen die betrokken zijn bij abortus kunnen extreem lange gevangenisstraffen opgelegd krijgen, en het zal niet meer mogelijk zijn het recht op abortus op te eisen, omdat zo een ‘misdaad’ wordt aangemoedigd.

Dit is een ernstige schending van het recht van vrouwen op leven, op gezondheid, op hun recht beslissingen te maken over hun eigen bestaan. Het is een vorm van geïnstitutionaliseerde marteling en het plaveit de weg voor dictatoriale maatregelen die onze rechten als Nicaraguaanse burgers schenden; en ons recht op vrije meningsuiting en organisatie, zowel van vrouwen als mannen.

Wij staan tegenover de nieuwe inquisitie. Achter deze wetgeving staat tevens de repressie van seksuele rechten – een onderdeel van de agenda van de religieuze fundamentalisten en hun corrupte macho-bondgenoten in de politieke arena”.

Manifestatie

Uit peilingen onder de bevolking bleek dat een meerderheid van mensen tegenstander was van het verbod op therapeutische abortus. Toch is dit verbod in Nicargua inmiddels een feit. De populistische Ortega belooft een einde te maken aan het “brute kapitalisme” in Nicaragua, maar heeft met zijn opportunistische steun aan de repressieve abortuswetgeving laten weten geen fluit te geven om vrouwenrechten.

Ook in andere landen in Latijns Amerika wordt de abortuswetgeving aangescherpt. In El Salvador is sinds acht jaar totaal geen recht meer op abortus en worden vrouwen strafrechtelijk vervolgd. In Chili is het verbod op therapeutische abortus onlangs bevestigd. Maar ook in de EU-lidstaat Polen dreigt een nog strengere abortuswetgeving te worden ingevoerd.

Het Comite voor recht op abortus organiseert op dinsdag 12 december een manifestatie in Den Haag, waarbij opgeroepen wordt tot nog meer politieke druk vanuit Nederland op de regering van Nicaragua, El Salvador en Polen om het zelfsbeschikkingsrecht en het recht van vrouwen op vrijheid, gezondheid en leven te respecteren.

“De Nederlanse overheid moet stoppen met het sponsoren van regeringen die vrouwenrechten schenden. Nederland doet er beter aan dat geld direct aan de reproductieve gezondheidszorg, voorlichting, anticonceptiva e.d. te besteden in die landen. Recht op abortus is iets wat we in solidariteit moeten verdedigen. Want ieder mens heeft recht op zelfbeschikking, gezondheid, leven en vrijheid.”

Manifestatie: dinsdag 12 december, 11:30; Ministerie van Buitenlandse Zaken, Bezuidenhoutseweg 67, Den Haag.

http://www.abortionright.nl

Dit artikel is voor een deel gebaseerd op een bewerking van het artikel “War on women: Nicaragua’s Left and Right unite to ban abortion”, geschreven door Heart (Women’s Space), verschenen op de website Bridges.

Bron: Eurodusnie website, december 2006

De laatste stuiptrekkingen

december 5, 2006

Vorige week nam de Tweede Kamer een motie aan met de bedoeling per direct een einde te maken aan het uitzetten van asielzoekers die nog onder de oude vreemdelingenwet naar Nederland zijn gekomen. Balkenende lijkt echter tot de laatste minuut te willen vastklampen aan de ‘regels zijn regels’ doctrine van Verdonk, en weigert de motie uit te voeren.

Uiterlijk vandaag moest het kabinet laten weten wat haar reactie zou zijn op de motie die vorig week met een nipte meerderheid door de ‘linkse’ partijen werd aangenomen. Het gaat bepaald niet om een vergaande motie: het enige wat er in gevraagd wordt, is het uitzetten van een specifieke groep asielzoekers in ieder geval voorlopig op te schorten, in afwachting van een mogelijk generaal pardon, waar inmiddels een meerderheid in de Kamer voor bestaat.

Het kabinet, dat nu al maanden als ‘romp’ regeert en na de voor het regeringsbeleid van de afgelopen jaren rampzalige verkiezingsuitslag een totaal wezenloos bestaan leidt, blijft echter vasthouden aan haar starre uitzettingsbeleid, en zal de motie naast zich neerleggen. In een brief aan het parlement staat dat “om staatsrechtelijke, inhoudelijke en praktische redenen” de motie onuitvoerbaar is. Dat is natuurlijk grote onzin. Als de motie door het minderheidskabinet wordt overgenomen, is er geen enkel staatsrechtelijk probleem om de uitzettingen van deze groep asielzoekers stop te zetten; inhoudelijk is de motie zo klaar als een klontje en de praktische uitvoering ervan is zo simpel als wat: gewoon de betreffende mensen met rust laten.

Maar dat laatste is tegen de zin van Rita Verdonk, die van plan is tot haar laatste snik door te gaan met de uitvoering van het strengste uitzettingsbeleid van heel Europa. Verdonk liet vandaag weten dat ze tevreden is over de brief, dat de puntjes op de i zijn gezet en dat er geen verrassingen in de brief staan. Komt er een generaal pardon, dan zullen de asielaanvragen “tot een half miljoen” gaan oplopen, dreigde Verdonk.

De reden voor de afwijzing door het kabinet van de motie is wel duidelijk: Balkenende wil voorkomen dat er op de valreep nog een knallende ruzie ontstaat in zijn langzaam afstervende kabinet; een ruzie die zeker zou leiden tot het opstappen van Verdonk en mogelijk ook de resterende VVD-ministers. In dat geval zou Balkenende bijna veroordeeld zijn tot een links kabinet, waarmee zijn onderhandelingsruimte aanzienlijk wordt beperkt.

Bos en Marijnissen moeten nu maar voor elkaar zien te krijgen waar miljoenen mensen al jaren naar snakken: Verdonk wegkrijgen door vandaag nog een motie van wantrouwen in te dienen. Het moet toch ooit lukken.

Er bestaan in het land gelukkig nog bestuurders met een beetje durf en initiatief. In Twente hebben burgemeesters de politie de opdracht gegeven niet langer mee te werken aan uitzettingen van asielzoekers. In andere delen van het land – zoals Utrecht – zullen de paar duizend asielzoekers om wie het hier gaat, zo lang Verdonk nog haar “rug recht wil houden”, het enige moeten doen wat er op zit: onderduiken. Onderduiken, tot de laatste stuiptrekkingen van een reactionair, kleinburgerlijk clubje ‘regels zijn regels’-freaks in Den Haag voorbij zijn.

Camera’s met oud en nieuw

december 1, 2006

Volgens het Leidsch Dagblad is de gemeente Leiden van plan tijdens Oud en Nieuw op grote schaal foto- en videocamera’s in te zetten, om eventuele problemen of ordeverstoringen te voorkomen. Als de parkeertarieven een eurocent stijgen staat de hele stad op zijn kop, maar om dit soort ontwikkelingen maakt geen hond zich meer druk. Dat belooft nog wat voor de toekomst.

DNA-scans met oud en nieuw
30 december 2013, 18:13, update

LEIDEN – Mede met behulp van de grootschalige inzet van mobiele DNA-scanners willen politie en gemeente de viering van oud en nieuw zo probleemloos mogelijk laten verlopen. De scanners, waarmee in real time op straat lopende individuen kunnen worden geïdentificeerd, hebben niet alleen een preventief doel – het zo snel mogelijk signaleren van onlusten, vernielingen en brandstichtingen – ze dienen ook om raddraaiers al tijdens de jaarwisseling te kunnen oppakken.

In het verleden maakten politie en gemeente al gebruik van helicopters met infraroodcamera’s. Het inzetten van DNA-scanners is echter nieuw, zegt chef Paul van Musscher van het district Leiden-Voorschoten. Bovendien worden de genoemde middelen op grotere schaal gebruikt dan voorheen. Behalve vaste DNA-scanners wordt ook nog eens mobiele scanapparatuur ingezet.

,,Het gaat ons om het registreren van bijvoorbeeld groepen die zich ophouden bij branden, grotere groepen die zich door de stad verplaatsen. Die willen we in beeld brengen met alle middelen die ons ter beschikking staan. Nu van alle Nederlandse burgers – en dus ook van notoire onruststokers – het DNA-profiel in een landelijke databank staat, is het op grote schaal scannen van de identiteit van mensen een fluitje van een cent. We willen narigheid voorkomen, het moet een feest zijn. En als het niet goed gaat op straat met oud en nieuw, willen we daarna succesvol zijn in het opsporen van verdachten.”

Burgemeester en korpsbeheerder Lenferink benadrukt dat gemeente en politie nog veel meer maatregelen hebben getroffen om allerhande ongeregeldheden te voorkomen.

Bron: Eurodusnie website, december 2006