Intussen in Uruzgan

Onlangs toonde de Nederlandse televisie ontroerende beelden van Hollandse soldaten die, onder het toezicht van pantserwagens, potloden en blocnotes uitdeelden aan Afghaanse scholieren. Het “winning the hearts and minds of the people” was in volle gang! Intussen zijn er toch wat rare dingen aan de hand in Uruzgan.

Toen er begin dit jaar noch volop in de Tweede Kamer werd gedebatteerd over ISAF III, zoals de missie waar de Nederlanders aan deelnemen officieel heet, werd alom benadrukt dat het hier ging om een ‘opbouw- en stabilisatiemissie’. De meeste Europese NAVO-landen hadden geen trek hun nobele opbouwwerk volledig te laten samensmelten met “Operation Enduring Freedom” van de Amerikanen. Vooral voor de PvdA was dit een belangrijke voorwaarde om met de missie in te stemmen: wederopbouw, daar ging het allemaal om, en beslist géén vermenging met de ‘strijd tegen terrorisme’ van de Amerikanen.

Inmiddels is wel duidelijk geworden dat al het gepraat over opbouw, reconstructie en het ‘humanitaire’ karakter van de missie holle woorden zijn geweest. Dit is nu ook bevestigd door het Congressional Research Service, dat onderzoek doet voor het Amerikaanse Congres. De scheiding tussen Enduring Freedom (OEF) en ISAF is opgeheven; de primaire doelen ‘opbouw’ en ‘stabilisatie’ zijn naar de achtergrond verdwenen, bevestigde het instituut in een pasverschenen rapport. Ook de geweldsinstructies zijn aangepast aan die van een vechtmissie. Al het gebabbel over ‘opbouwen’ was enkel bedoeld om de twijfelaars in de NAVO-landen, zoals de PvdA, over de streep te trekken. VVD’er Hans van Baalen wist er kennelijk al van: “Natuurlijk lopen OEF en ISAF in elkaar over”, zegt hij in het NRC van vorige week. “De PvdA leeft ten aanzien van Afghanistan in een schijnwereld”. ‘Deskundige’ Rob de Wijk verwacht dat bij de NAVO-top eind november in Riga ‘Enduring Freedom’ en ISAF formeel in elkaar zullen worden geschoven.

Een andere opvallende kwestie betreft de gouverneur van de provincie Uruzgan, waar de Nederlandse militairen gelegerd zijn. De vorige gouverneur, Jan Mohammed Khan, moest onder druk van de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot het veld ruimen. Jan was namelijk één van de grootste opiumtelers van het land, stond bekend om zijn corruptie en hield er ook nog eens zes schandknapen op na waar hij regelmatig sex mee had. Met zo’n man konden we natuurlijk niet samenwerken. Jan werd weggepromoveerd naar het Afghaanse parlement en vervangen door Abdul Hakim Munib. Die was weliswaar minister geweest tijdens het Taliban-regime, maar dat vormde voor de Nederlandse regering geen bezwaar, integendeel: de man had bestuurlijke ervaring!

Nu berichtte het treinkrantje Sp!ts begin deze week over een merkwaardige zaak. Gouverneur Munib, zo berichtte het blad, heeft afgelopen maandag, ondersteund door 150 zwaarbewapende mannen, het gebouw van de Afghaanse veiligheidsdienst belegerd. Hij eiste een flinke hoeveelheid wapens terug, die eerder waren geconfisqeerd van de Taliban. Na een “schermutseling van vier uur” werden de wapens terugveroverd. Over de achtergrond van het incident hult de Nederlandse regering zich in stilzwijgen. Defensie weigert te bevestigen dat gouverneur Munib bij zijn actie werd gesteund door 65 Taliban strijders, zoals het blad meldt. Waar de wapens nu terecht zijn gekomen, is onduidelijk. De parlementariërs Karimi (GroenLinks) en Van Bommel (SP) hebben inmiddels kamervragen over de opmerkelijke kwestie gesteld. Speelt Munib nog steeds handjeklap met de Taliban, of is hij zelf een ordinaire wapenhandelaar, zoals er zoveel zijn in Afghanistan?

De enige Nederlandse ‘unembedded’ journalist in het gebied, Arnold Karskens, is door het voorval flink in de problemen geraakt. Hij werd er door Defensie van beschuldigd het ‘ongewenste’ verhaal in de publiciteit te hebben gebracht. “Overste Tak (commandant van het ‘reconstructieteam’) heeft mijn goede reputatie hier kapotgemaakt zonder de feiten te checken. Hij heeft mij in een levensgevaarlijke situatie gebracht. Dat neem ik het ministerie extreem kwalijk”, vertelde de oorlogscorrespondent in de Spits. Karskens vreest nu voor zijn leven, en overnacht in de ‘compound’ van gouverneur Munib (“er zijn hier geen hotels”).

Karskens was begin dit jaar één van de zeer weinige skeptische ‘deskundigen’, die door de Tweede Kamer waren uitgenodigd om hun licht te laten schijnen over de situatie in Uruzgan. Tot zichtbare ergernis van de voorzitter van de Uruzgan-hoorzittingen, CDA’er Henk de Haan, verklaarde hij dat het humanitaire karakter van de missie een fabeltje was: “Als u de Taliban wilt aanpakken, is Uruzgan een buitenkansje. Maar als u wilt wederopbouwen, ga dan niet naar Uruzgan”, aldus de journalist.

Terwijl de strijd met de Taliban steeds harder wordt, blijft bevelhebber Dick Berlijn stug volhouden dat het humanitaire karakter van de missie voorop staat: “het opbouwwerk in Uruzgan verloopt beter dan verwacht”, verklaarde hij vorige week monter. Ook de VS zijn inmiddels begonnen aan wederopbouw. The Berger Group (motto: “solutions for a better world”) en het eveneens Amerikaanse Black & Veatch (“building a world of difference”) hebben de opdracht gekregen de eerder (vooral door de Amerikanen) kapotgeschoten overheidsgebouwen, wegen en electriciteitsinfrastructuur opnieuw op te bouwen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: