Webloggen

Het verschijnsel ‘weblog’ bestaat in Nederland nu zo’n jaar of tien. Veel mensen zijn erg enthousiast over de weblogscene: op weblogs zouden verrassende nieuwe gezichtspunten worden geopenbaard, er zouden nieuwsfeiten worden onthuld die nergens anders te lezen zijn, en er vinden originele discussies plaats. Ook zou het ‘webloggen’ hebben geleid tot een democratisering van de media in het algemeen. Maar is dit nu allemaal wel zo?

Michiel Maas, die regelmatig schrijft voor het weblog Sargasso en daarnaast verslaggever is voor het blad Cobouw, publiceerde vrijdag een kritisch stuk in de Volkskrant over het ‘webloggen’. Onder de titel “Zonder traditionele journalisten is de blogger nergens” relativeert hij op enkele punten de waarde van weblogs. De meeste weblogs zijn weinig origineel, schrijft hij: ze bestaan uit oninteressante, moeizaam geschreven en vaak erg persoonlijke stukjes, die kwalitatief niet kunnen tippen aan publicaties in de traditionele media.

Ook met de nieuwswaarde van het gemiddelde weblog valt het nogal tegen, beweert hij: bijna alle ‘informatie’ die te vinden is op weblogs, is afkomstig van de traditionele media en uiteindelijk dus van vakjournalisten. De nieuwswaarde bestaat dan voornamelijk uit het herkauwen van feiten die al lang gepubliceerd zijn. Ook de tegenwerping dat op weblogs boeiende en originele discussies plaatsvinden relativeert hij: weblogs bestaan erg vaak uit korte, provocerende stukjes, voornamelijk bedoeld om zoveel mogelijk reacties te genereren. En op het punt van ‘democratisering’ merkt hij op dat weblogs vaak net zo elitair zijn als de traditionele media, aangezien weblog-discussies doorgaans gevoerd worden door een kleine, vaste groep mensen, en bovendien het deel van de bevolking dat weblogs überhaupt leest, vrij klein is.

Ik denk dat Michiel Maas gelijk heeft: het webloggen is een zwaar overschat fenomeen. De nieuwswaarde is maar beperkt: ook bij de winnaar van de ‘dutch bloggies’ van dit jaar, Sargasso, zijn de bijdrages bijna altijd gebaseerd op informatie van de traditionele media. Sargasso publiceert – zeker in vergelijking met andere weblogs – vaak wat langere en lezenswaardige stukjes, maar ook bij dit weblog zijn het meestal korte, pakkende stukjes van pakweg 100 tot 150 woorden, waarvan de enige functie lijkt te zijn reacties uit te lokken. Weblogs willen namelijk erg graag zoveel mogelijk lezers en lezeressen, en proberen elkaar daarom te overtreffen in het provocatieve karakter van hun publicaties.

Nu zijn op Sargasso nog wel eens aardige discussies te lezen, wat niet gezegd kan worden van een andere dutch-bloggies winnaar (“best geschreven weblog”), ‘Geen Stijl’, waarvan de bijdrages zijn gebaseerd op rariteiten uit de media, populistische Telegraaf-meningen en allerhande ongein. De reacties bestaan doorgaans uit enkele woorden, “pleur op met die kerncentrale hier”, of iets dergelijks. Jan Marijnissen valt met z’n weblog ook in de bloggies-prijzen, maar die komt meestal ook niet verder dan het aanhalen van een nieuwsfeitje en daar z’n eigen mening ondertypen. De reacties overstijgen de gemiddelde borreltafel-mening ook al niet.

Uiteraard zijn er ook prachtige weblogs met mooi geschreven columns en artikelen, maar ik kom ze eerlijk gezegd maar zelden tegen. Op de traditionele media valt ook van alles aan te merken, maar de opiniebijdrages in kranten en tijdschriften zijn doorgaans interessanter en beter geschreven dan die op weblogs. En als het om ‘nieuwswaarde’ gaat blijf je toch doorgaans aangewezen op de traditionele media.

Hoe zit het dan met de Eurodusnie website, zullen lezers nu denken. Op het ogenblik is die een kruising tussen een ‘traditionele’ website van een politiek collectief en een weblog, maar de artikelen zijn meestal langer dan die van het gemiddelde weblog. De website is geen doel op zich, maar één van de activiteiten van Eurodusnie. Naast gastschrijvers komen de bijdrages van mensen die eerder het blad ‘Geen Paniek’, en daarvoor ‘Dusnieuws’ maakten. De bijdrages op de Eurodusnie-website zijn bijna altijd opiniërend van karakter vanuit een niet-parlementair-links perspectief, en de ‘doelgroep’ – hoewel we ons zeker niet exclusief richten op de ‘activistenscene’ – zit toch ook wel doorgaans in die hoek. We zijn er niet op uit om zoveel mogelijk mensen te bereiken, maar proberen vanuit een links en niet-partijgebonden visie discussies los te wrikken, wat af en toe lukt, en af en toe niet.

Dat we meer mensen bereiken via internet dan met eerdere papieren uitgaves is een feit, maar het is te vroeg om al te spreken van een doorslaand succes. Het weblog c.q. internet-magazine van Eurodusnie zal altijd wel een vreemde eend in de bijt blijven, en dat is maar goed ook, want bij de eerder al door Kees Stad op de konfrontatie-site gesignaleerde trend in bloggersland van “steeds sneller en hipper” zullen we ons niet aansluiten. Bovendien zal – gezien de weersverwachtingen – zijn door Hans Achterhuis aangehaalde pleidooi voor ‘selectieve vertraging‘ in de komende tijd ook wel op deze website van toepassing zijn.

Eerder verschenen op de website van Eurodusnie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: