Da Vinci Code

Nog niet zo lang geleden werd als gevolg van de “cartoon-affaire” de vrijheid van meningsuiting door rechtse en ‘liberale’ columnisten en politici wereldwijd verdedigd alsof hun leven er van af hing. Inmiddels heeft de voornamelijk christelijke campagne tegen de film “de Da Vinci Code” al in heel wat landen geleid tot vertoningsverboden en censuur. Maar nu houden bijna alle bovengenoemde columnisten en politici zich muisstil. Hoe zou dat toch komen?

Door de meeste filmrecensenten is de ‘Da Vinci Code’ neergesabeld als zijnde een middelmatige film die inhoudelijk nauwelijks serieus te nemen is. Vanuit christelijke kringen is de reactie wat anders. Veel christenen voelen zich door de film beledigd, onder meer omdat Jezus erin wordt voorgesteld als een normaal mens, die getrouwd is met Maria. Samen krijgen ze zelfs kinderen! De lijst met landen waar de film verboden is wordt steeds groter, en overal ter wereld doet de katholieke kerk haar uiterste best de film in diskrediet te brengen. In Nederland bestrijdt de kerk de omstreden film op een nette manier – middels de website www.davincicodefan.nl – maar in veel andere christelijke landen pakt de kerk het wat steviger aan.

In Wit-Rusland is de film onder druk van de christelijke gemeenschap inmiddels verboden. In Egypte is de film niet te zien, omdat de regering daar de koptische christenen niet voor het hoofd wil stoten. In Sri Lanka is er onder druk van de bisschoppen een verbod uitgevaardigd, net als op Samoa en de Fiji-eilanden. De Chinese katholieke kerk heeft een oproep gedaan de film te boycotten, en in India hebben christenen en moslims een pact gesloten om de film verboden te krijgen. In een aantal Indiase deelstaten zijn ze hier inmiddels in geslaagd.

In Manilla, hoofdstad van de Fillippijnen, werd onder druk van het katholieke stadsbestuur het vertonen van de film onmogelijk gemaakt. In Thailand eist een coalitie van christelijke groeperingen dat er een kwartier uit de film wordt geknipt. In nota bene Pakistan gingen deze week honderden christenen de straat op om tegen de film te protesteren, onder het roepen van de slogan “lang leve Jezus”. In samenwerking met de moslim-meerderheid, die een paar maanden geleden nog al “allah akbar” brullend te hoop liep tegen de Mohammed cartoons, is de film er inmiddels verboden. Ook in Malawi willen christenen en moslims de film verbieden. Voor moslims is Jezus een profeet, dus daarom kunnen zij zich ook weer beledigd voelen. In Libanon (40 procent christelijk) was het boek al verboden, nu ook de film. In het Midden-Oosten is alleen in Bahrain, Israël, Kuwait, Oman, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten de film in de bioscoop te zien.

Hier en daar gaat het er nog wat steviger aan toe. In Kenia blokkeerden honderden christenen een snelweg uit protest tegen de film. In een Italiaans dorpje ontstond een rel nadat exemplaren van het boek van Dan Brown in de hens waren gestoken door radicale christenen, en op de Filippijnen gingen dvd’s en videobanden van de gewraakte film de fik in. In Moskou staken orthodoxe christenen tijdens de premiere reclameposters van de film in brand.

Toegegeven, er is voor zover ik weet nog geen sprake van doodsbedreigingen, maar dat kan nog komen. Je zou niettemin verwachten dat als gevolg van het bovenstaande er vanuit de hoek van rechtse of liberale politici en columnisten wederom een golf van verontwaardiging door de media zou rollen, en dat men opnieuw het recht op vrije meningsuiting en artistieke expressie fier zou gaan verdedigen. Geert Wilders plaatst foto’s van Tom Hanks op zijn site! Spoedberaad van de Europese Commissie! Maar nee, niets van dit alles.

De verklaring is simpel. Aangezien de campagne tegen de Da Vinci Code voornamelijk door christenen wordt gevoerd, kunnen rechtse of liberale politici en commentatoren zich deze keer niet overgeven aan hun favoriete hobby, het afkraken van de islam en het elkaar nakakelen van juichverhalen over de superieure westerse Verlichtings-waarden. Om dezelfde reden steekt er geen golf van verontwaardiging op als er anti-semitische preken worden gehouden in Wassenaar, of als een columnist die kritische stukjes schrijft over het christendom zijn baan verliest en bedreigd wordt, zoals recent is gebeurd op Goeree-Overflakkee. Selectieve verontwaardiging heet zoiets.

Eerder verschenen op de website van Eurodusnie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: