Holland Weltmeister!

De Aarde wordt één grote sinaasappel deze zomer! Het linkse tijdschrift Jungle World is ervan overtuigd: Nederland, het land van kaas en nederwiet, wordt wereldkampioen voetbal. In het laatste nummer van dit Duitse prachtblad wordt uitbundig de loftrompet geblazen over de kwaliteiten van het Nederlands elftal. Uiteraard wordt dit gecombineerd met uitingen van intense zelfhaat jegens de eigen natie en Mannschaft.

Op de Eurodusnie website is er niet veel aandacht voor sport, en hier zal in de toekomst weinig verandering in komen. Ook in het Duitse weekblad Jungle World komt sport er over het algemeen bekaaid van af. In het laatstverschenen nummer van dit weekblad staan echter maar liefst vijf artikelen over het komende WK voetbal in Duitsland, die niet alleen buitengewoon geestig zijn, maar ook een aardig inkijkje geven in hoe er binnen linksradicale kringen over het Duitse elftal en ‘Oranje’ wordt gedacht.

Het openingsartikel, “de korte weg naar de finale”, schetst een voor Nederland zeer optimistisch beeld van het verloop van het tournooi. De eerste wedstrijd verliest Oranje weliswaar met 3-0 van Servië-Montenegro, maar dit blijkt een tijdelijke mentaliteitskwestie. Wanneer coach Van Basten er na deze blamage stevig de zweep over legt, en een ruzie tussen Pierre van Hooijdonk en Edgar Davids over het al dan niet opdragen van doelpunten aan Prinses Maxima het team nieuwe energie geeft, wordt de ene na de andere wedstrijd gewonnen. Ivoorkust en Argentinië worden vakkundig geknipt en geschoren. In de achtste finale wint Oranje met 4-0 van Mexico (inclusief een schitterende hattrick van Van Hooijdonk); Portugal wordt in de kwartfinale verslagen, en na een verpletterende zege van 8-0 op Brazilië in de halve finale staat Holland in Berlijn tegen de Oekraïne. Alle vijf finaletreffers van Oranje worden meteen geboekt als “doelpunten van de eeuw”, en de hemel kleurt wereldwijd oranje…

Met het tweede artikel, “Voetballen tegen de moffen”, wordt de anti-nationale toon stevig gezet. We maken kennis met de linkse voetbalclub ‘Rijkaard-Jugend‘, samengesteld uit linkse Duitsland-haters. Rijkaard is onder linkse Duitsers nog steeds mateloos populair vanwege het beruchte spuug-incident tijdens het WK in Italië in 1990. De Nederlandse aanvaller spuugde tijdens een beladen wedstrijd tegen Duitsland Rudi Völler in de blonde haren, waarna beide spelers van het veld werden gestuurd. De Rijkaard-Jugend werd later opgericht ter ere van dit voorval. Bij de Rijkaard-Jugend zijn t-shirts, sjaals, buttons en meer fan-artikelen te bestellen. In maart organiseerde de Rijkaard-Jugend het tournooi “voetbal tegen de moffen”, waaraan ook het linksradicale elftal “Koeman-crew” deelnam. Ook Ronald Koeman wordt in linkse Duitse kringen op handen gedragen, omdat hij in 1988, na de gewonnen halve finale tegen Duitsland, demonstratief zijn achterste afveegde met het t-shirt van Olaf Thon. Als het aan links Duitsland ligt, komt er tijdens het aanstaande WK geen wedstrijd Nederland-Duitsland. Linkse Duitsers willen namelijk dat hun Mannschaft al in de eerste ronde het tournooi uitvliegt, en hebben zelfs voor begin juni een demonstratie in Kaiserslautern georganiseerd om deze eis kracht bij te zetten. De Koeman-crew is één van de organisatoren van deze demonstratie, die zich tooit met het motto “laat de Duitse droom barsten”.

De WK-special in Jungle World bevat verder een leuk interview met de in Duitsland geboren Nederlander en profvoetballer Willi ‘Ente’ Lippens, die van zijn vader geen Duitser mocht worden, vanwege de oorlog. Het beste artikel echter draagt de titel “Een droom in Oranje”, een prachtig staaltje geschiedvervalsing dat begint met het beruchte WK van 1974. De Duitse krant Bild-Zeitung had tijdens dit toernooi een verhaal geplaatst over het Nederlandse team dat zich in het hotel tegoed deed aan wilde feesten met champagne en prostituees. Bondscoach Rinus Michels was zo kwaad over dit artikel dat hij de Duitse pers daarna enkel nog in het Nederlands te woord wilde staan. Ondanks dit schandaal speelde Nederland in de finale een sterke wedstrijd tegen Duitsland. Al in de tweede minuut scoorde Cruyff de openingstreffer tegen de Mannschaft. Weliswaar werd de stand een kwartier later 1-1, nadat de scheidsrechter een schwalbe van Bernd Hölzenbein beloonde met een strafschop, maar daarna kwam alles toch nog goed. Een harde pegel van Gerd Müller werd vakkundig gepareerd door doelman Jan Jongbloed, en in de slotminuut scoorde Cruyff 2-1: Nederland wereldkampioen 1974!

Tijdens het WK in 1978 was het Duitse team uiteraard gespitst op revanche. Ook in Argentinië kon de Mannschafft echter niet winnen van Oranje; de wedstrijd eindige in 2-2. Duitsland werd uitgeschakeld, maar Nederland behaalde de finale tegen het gastland Argentinië; een beladen westrijd die door Oranje glorieus werd gewonnen met de cijfers 3-1. Nederland nam de bokaal mee naar huis en kwam niet opdagen bij het door de Argentijnse juntaleider Videla geoganiseerde slotfeest.

De derde internationale zege van Oranje vond zoals bekend plaats in Duitsland, in 1988. In de halve finale werd de Bondsrepubliek door Nederland verpletterend verslagen, waarna Ronald Koeman zijn kont niet afveegde aan het t-shirt van Olaf Thon, maar aan dat van de gehate Lothar Matthäus. Deze laatste maakte zich in linkse kringen in Duitsland des te meer gehaat door een paar jaar later, tijdens een Oktoberfeest, tegen een Nederlandse gast op te merken: “Dich haben sie wohl beim Adolf Hitler vergessen zu vergasen”. Koemans omstreden daad was dus in feite een preventieve antifascistische actie. Net als de beruchte opmerking van Hans van Breukelen tegen Matthäus tijdens bovengenoemde wedstrijd: “Ich hoffe das du fokkin stirbst”.

Wat een ironie, dat de zienswijze van linksradicale Duitsers grote gelijkenis vertoond met de standaard borreltafel-mening in Nederland, dat wil zeggen leve Oranje, en niets is erger dan de Duitsers. De in Nederland zeer populaire artikelen als de oranje Stahlhelm en de Hei-mat zouden in radicaal-linkse kringen in Duitsland, met name binnen de zgn. antiduitse stroming, dan ook bijzonder goed verkopen. De anti-duitse stroming (bakermat: het tijdschrift Bahamas) is in het blad Jungle World stevig vertegenwoordigt. Wel leeft bij onze linkse oosterburen misschien een wat al te rooskleurig beeld van de Nederlandse samenleving. In het vijfde artikel van de WK-special, “Sterren aan de lopende band”, wordt de superioriteit van het Nederlandse voetbal verklaard aan de hand van de volgende kenmerken van de huidige Nederlandse samenleving: moderniteit, de bereidheid allochtonen zonder veel heisa te accepteren, en openheid naar de rest van de wereld. Op deze vermeende eigenschappen valt denk ik wel het een en ander af te dingen.

Maar hier is in linkse kringen in Duitsland nu even geen tijd voor. Daar stort men zich de komende weken vol overgave in de campagne “Vorrundenaus 2006“, die als belangrijkste doel heeft: het Duitse elftal moet zo snel mogelijk uitgeschakeld worden.

Eerder verschenen op de website van Eurodusnie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: