Lux Voor luidt de noodklok

Een nieuwe lente, een nieuwe denktank. Dat zullen al die twintigers en dertigers gedacht hebben die dit weekend in De Volkskrant een nieuwe beweging lanceerden onder de wervende naam Lux Voor. Deze splinternieuwe, dynamische, volledig uit jongeren bestaande (dus dan moet het wel goed zijn) denktank staat klaar om Nederland uit het slop te trekken. Nederland sukkelt namelijk achteruit, menen de denktankers, en daarom moet de noodklok worden geluid! Dringende maatregelen die worden voorgesteld: het ‘hervormen’ van de verzorgingsstaat, iedereen langer laten werken en het openbaar bestuur slagvaardiger maken. Verdomd, waar hebben we dat eerder gehoord.

Lux Voor is een doorbraakbeweging – zo noemen ze zichzelf werkelijk – die bestaat uit twintigers en dertigers uit PvdA, CDA, Groenlinks, D’66 en de VVD. Een bont gezelschap, zou je denken: hoe kan het dat mensen afkomstig uit al die verschillende politieke richtingen zich vinden in één toekomstvisie? Nou, dat kan omdat ‘links’ en ‘rechts’ niet meer bestaan volgens Lux Voor; dat zijn namelijk ouderwetse termen die getuigen van hokjesgeest. De jongeren van Lux Voor – allemaal academici trouwens, opvallend veel beleidsmakers – staan hierboven, en richten zich “op een toekomst met meer beschaving, vrijheid en welvaart”. Daar kan niemand op tegen zijn! De positieve instelling straalt van de halve Volkskrantpagina af: Lux Voor wil ons een toekomst invoeren “waar de burgers trots zijn op hun moderne en welvarende land; een land met een sterk besef dat iedereen het beste uit zichzelf moet halen om Nederland mee te laten draaien in de top van de mondialisering”.

Het artikel in De Volkskrant staat vol met dit soort ronkende zinnen (“we delen het vurige geloof in vooruitgang”, en dergelijke), maar als je kijkt naar wat er nu concreet wordt voorgesteld, dan valt het toch wat tegen. De belangrijkste verandering waar Lux Voor mee komt, is het ‘hervormen’ van de verzorgingsstaat, die volgens de denktankers geheel uit de klauwen is gegroeid en niet meer te betalen is. Dit is een visie die al sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw wordt rondgetoeterd door rechtse politici. Toen mocht je dat nog gewoon rechts noemen, dat is het verschil. Maar goed, die verzorgingsstaat moet van Lux Voor dus omgevormd worden in een ‘ontplooiingsstaat’. Dit moet, vanwege de vergrijzing en de voortwoekerende globalisering. Ouderen moeten langer werken, mensen moeten minder makkelijk een uitkering krijgen, sowieso moet iedereen langer en harder werken, de economie moet “véél flexibeler” worden en vooral jongeren moeten dynamischer gemaakt worden: “inactieve jongeren zijn slecht voor de samenleving”, dus die moeten desnoods met de zweep de arbeidsmarkt opgedreven worden. Het kan aan mij liggen, maar wordt deze visie niet al jarenlang tot in den treure uitgedragen door elke minister in het kabinet Balkenende?

Ook is er een opvallende parallel met de recente politieke boodschap van het Centraal Planbureau. Het CPB is een ongekozen ambtenarenclub, maar niemand schijnt het een probleem te vinden als deze organisatie, naast het maken van sommetjes, regelmatig een hele reeks politieke beleidsvoorstellen doet, zoals in de afgelopen week. Iedereen moet méér gaan werken, ouderen moeten langer blijven werken, en er moet steviger worden ingegrepen in de sociale zekerheid, want dat is de afgelopen jaren onvoldoende gebeurd. Het CPB voert vooral de vergrijzing op als reden waarom deze maatregelen nodig zouden zijn, terwijl Lux Voor daarnaast de globalisering, die “als een donderwolk aan de horizon hangt”, aanvoert als aanleiding voor ‘hervormingen’ van het sociale stelsel en de noodzaak tot langer werken. Deze visie leeft ook in het bedrijfsleven, zoals bij Philips in Nijmegen: werknemers in fabrieken voor computerchips moeten daar langer gaan werken voor hetzelfde loon, omdat anders de concurrentie met China niet volgehouden kan worden. Globalisering als excuus voor kostenbesparingen.

Net als het concept van de ‘ontplooiingsstaat’ is ook de rest van het programma van Lux Voor van een slaapverwekkende voorspelbaarheid, en staat het vol met D’66 achtige platitudes en open deuren: de kenniseconomie moet gestimuleerd worden, de kinderopvang beter geregeld, er moet meer geld naar onderwijs, het openbaar bestuur moet slagvaardiger worden (“het kernwoord is dynamiek”), en verdomd, ze willen een gekozen minister-president. Er zijn nauwelijks politici te vinden die hier de afgelopen decennia niet voor gepleit hebben. Lux Voor ziet zichzelf als een baanbrekend nieuwe beweging die Nederland wakker gaat schudden; haar komst is als “de tewaterlating van een nieuw schip”. Mij lijkt het meer beschimmelde oude wijn in nieuwe zakken. Maar oordeel vooral zelf, ze hebben een flitsende website, een brainstormdag op 8 april, en ergens in juni organiseren ze een evenement dat ze “Partycipation” noemen. Alleen al vanwege deze term zal ik daar niet aanwezig zijn. Dan maar niet dynamisch.

Eerder verschenen op de website van Eurodusnie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: